0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
97
Okunma
Anlatamam belki,
ama bil ki,
bir çiçek olsan, papatya olurdun.
Saflığınla rüzgâra teslim olur,
her bakışta bir gülüş gibi açardın.
Sevilir misin diye yaprak yaprak sorulan,
hep seviliyor cevabı olurdun.
Ve her savruluşunda rüzgârla,
bir bakışla yeniden açardın.
Hiç görmemiş olsam bile,
toprak gibi tanırım seni.
Her doğuşunda bir umut,
her yaprağında bir anı…
Bilirim seni
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
