1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
137
Okunma
Üstümde dünya telâşı, bembeyaz ve düz,
İçimde bir kuşun kırık kanat izi...
Gözlerimde donup kalmış o serseri güz,
Kimse bilmez kalbimdeki o buz denizini.
Sakin durduğuma bakma, bir kış büyüttüm,
Kayalıklar ördüm sesimin etrafına.
Hatırasını bir serçenin göğsümde öğüttüm,
Şimdi sığındım bu gömleğin beyaz saflığına.
Dürtme o narı, sızısı taşar dışarı,
Bin parça olur da toplayamam bir daha.
Leke kabul etmez bu hayatın geri kalanı,
Bulaştırma kederimi ne geceye ne sabaha.
Kalsın bu sükût, bu tertemiz sessizlik,
Herkes beni bir çizgi gibi düzgün bilsin.
İçimdeki uçurumlarda saklı o kimsesizlik,
Sadece o kuşun uçtuğu göklerde gezinsin.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
