0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
113
Okunma
Çiçekler açmak için senden izin bekler gibi,
Toprağa düşen yağmur, adını sayıklar sanki.
Denizlerin o uçsuz bucaksız derinliği,
Sönük kalır yanında, ey güzelliğin sahibi.
Gökyüzü maviliğini senin gülüşünden almış,
Güneş, sıcaklığını bir tek sende unutmuş.
Geceyi aydınlatan o gümüş tenli ay bile,
Senin ışığın karşısında mahcup bir rüyaymış.
Ne yeryüzü, ne boşluk, ne de yıldızlar...
Sana bakınca durur zaman, susar rüzgârlar.
Anladım ki bu devranın en güzel gerçeği:
Sende toplanmış dünyadaki tüm baharlar.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
