Kalbim...
Bu yıl başka bir acı yaşar
tarifi
hiçbir anatomi kitabında yer almaz
hiç bir hekim
Reçete sunamaz...

Damarlarımda dolaşan kan hüzün taşır
bu hüzün,
gökyüzündeki Ay ile buluşur...

Bu yürüyüş her adımda
Her atışı bir vedaya tanık
her nefeste...
Zamanın surları daha da kırık...

Ruhum...
Asi bir savaşçının küheylanı gibi
Gem tutmaz dizginlenemez
kalbimin surlarını
Yıkıp geçer...

Gecenin en derin dehlizinde saklı sözlerim
taş taş, gölge gölge
küçülür
ve fısıltılarımı...
Kimse duyamaz,
kimse görmez
bu içimde kopan fırtınayı…

Bir ses ile irkilir
Bu deli küheylan
Bu bir ilahi kırılma
Es-sabûr ...
Bu bir derin sükût...

Tarumar halde olan zaman durur
Bilge bir kalbin sesi duyulur
Rüzgar geri geri sürer ayaklarını

Bu harabelerde
Eski bir dua
Ve eski bir sükût buluşur ...

Gecenin şahidi olan Ay
bu sahneden uzaklaşır
Çünkü bu acı kendi ile
Konuşur...

Ruhum yorgun bir savaşçı gibi
Göğsümde diz çöker ...
Kalbiyle sabrın koynuna çekilir…
Küheylanın soluğu gecenin karanlığında erirken…

Turgay Kılıç