2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
51
Okunma
Mavi atlas içinde
Kuru toprak
İçinde saklı ödülsün...
İlk damla inince
Toprağının perdesine irkilir
Huysuz bir çatışmayla çatlar
Suskun kalan hasretle
Çöker...
Toprağını incitmeyen rüzgâr gibi
Sessiz dökülürsün
İçinden...
Sen...
Vakitli bir hesap yerine
Saati, zamana kovalatır
Nefessiz düşersin...
Bir avuç gök kaybolurken karanlığında
Kırılmış bir testinin dibinde
Süzülen sessizliğin kalır
Küçük bir bulut gibi...
Gece...
Mavi atlasını ser üstüne
Yıldız yıldız eksilirken konukluğum
Göğünün nabzında atan
Bir tek senin sesin...
Bir tek senin yağmurun konuşsun...
Ve şimdi...
Düşen bendim
Mağlup olan bedenim
Galip olan umudum...
Turgay Kılıç
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.