“Uyan ve Hatırla” şiiriniz, unutulmuş değerleri ve kimliği yeniden hatırlatma çağrısını güçlü bir retorikle dile getiriyor. Özellikle “kimliğini silmek isteyen, önce hafızanı çalar” dizesi, şiirin ana mesajını çok çarpıcı bir şekilde özetliyor.

Kısacası: Tarih, hafıza ve kimlik üzerine derin bir uyarı niteliği taşıyan; direniş ve hatırlama temasını güçlü imgelerle işleyen etkileyici bir eser. Kaleminize sağlık.

Hızla kayboluyoruz ve uyanmamakta direniyoruz. Ne kadar haklı ve doğru tespitler. Yüreğinize sağlık, saygı ve sevgiler.

Her zaman ki gibi harika duygularla ,Yazmış olduğunuz harika şiirinizi beğeniyle okudum ;İlhamınız bol, kaleminiz hiç kurumasın ,selam ve sevgilerimle Allah'a emanet olun...

Hislerime tercüman olan millî duygularla ve akıcı bir üslupla harika yazılmış yürek sesinizi gönülden kutluyorum tebrikler üstadım.
Kalemine ve millî duygularla dolu yüreğine sağlık diliyorum.
En kalbî selam, sevgi ve saygılarımla.
Esenlikler ve şiir dolu günler dileğiyle.

Değerli üstadım,
Ey unutuşa sürülen, hatırla artık" nidasıyla başlayan bu sarsıcı serbest şiirin, ruhun derinliklerindeki o uyuyan iradeyi uyandırmaya yetiyor.
Kimliğini ve hafızasını yitirme tehlikesiyle karşı karşıya kalan "kendine yabancı düşmüş" insana yaptığın bu melankolik ama bir o kadar da vakur çağrı, toplumsal bir vicdan muhasebesi niteliğinde.
Dağ gibi duran o iradenin hangi tozlu yollarda yitip gittiğini sorman, okuyucuyu en büyük gurbeti olan kendi özüne dönmeye zorluyor.
Kalemine, o keskin ve sarsılmaz yüreğine sağlık..

UYAN VE HATIRLA: KİMLİK VE HAFIZA MANİFESTOSU
Bu eser, insanın kendi özünden uzaklaşmasını bir "sürgünlük" olarak nitelendiren, toplumsal bilinç ve irade üzerine kurgulanmış bir uyanış davetidir. Mehmet Demir, geçmişin mirasını ve geleceğin sorumluluğunu aynı mısralarda birleştirerek "direnişin" ilk adımının "hatırlamak" olduğunu vurgular.Hafıza ve Varlık Savaşı: "Kimliğini silmek isteyen, önce hafızanı çalar" mısrası, şiirin felsefi kalbidir. Hafıza, sadece geçmişi bilmek değil, gelecekte kim olacağını belirleyen en stratejik kaledir. Şair, unutuşu bir yenilgi olarak tanımlar.Şair, muhatabına rüzgarın önünde savrulan bir yaprak olmadığını, aksine o "rüzgara yön veren" bir kudrete sahip olduğunu hatırlatır. Bu, tozlu yollarda yitip giden o "dağ gibi iradeyi" yeniden bulma çağrısıdır."Kimdin sen, kim oldun?" sorusu, modern zamanların yarattığı kimlik kaybına ve yabancılaşmaya tutulan en net aynadır. Zulme direnen bir geçmişten, korkunun gölgesine sığınan bir bugüne geçişin hüznü ve sitemi işlenir.
Finaldeki "küle dönmüş her ateş, vakitsiz bir rüzgarla yeniden alev alır" vurgusu, umudun asla tam olarak ölmediğine dair bir müjdedir. Külün altındaki o kor, doğru "rüzgarla" (yani farkındalıkla) birleştiğinde yeniden tarih yazacak güce ulaşacaktır. tarihin, kanın ve inancın şahitliğinde yazılmış bir diriliş şiiridir. Mehmet Demir, dilsizleşen ve kendine yabancılaşan insana; kudretin kalabalıkta değil, yürekli olanın özünde saklı olduğunu hatırlatarak, vakitsiz esecek o rüzgarı müjdelemektedir.