geçmişle yüzleşmek zor dostum,
unutma, ölüm var
sana, bana, herkese.

hayatın kaçınılmaz tek gerçeği bu.
arada bir dur, düşün,
git gerilere alabildiğince,
yaşamanın insanca ve dupduru halini hatırla.
eskiden ne güzeldi değil mi?
yaşamak insanca...

sorabildin mi kendine,
sorguladın mı hayatını?

unutma dostum,
unutma insan yaşadıkça anlar
anlattığı kadarıyla anlaşılır.
hep senden alırlar, alırlar, alırlar
sen susarsın.
ama kendine sorduğunda,
o susmaların erdemini görürsün.

bir ara dönüp bakarsın:
ne kalmış senden geriye?
var mı geleceğe bir notun?
kime, kimlere?

bak dostum, iyi bak:
mal mülk, şan şöhret
gelir geçer.
içilen bir yorgunluk çayı gibi
unutulup gidersin,
bitmeyen sorular bırakarak ardında.

bil ki yol eğri olunca sancısı çok olur,
yalana batmış bir hayat gibi.
*
Mehmet Demir
31818