0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
101
Okunma
Yüreğimin saatleri
hep seni gösterirken,
gökyüzüne güneş düşerken
ben sensizliğin zemherisinde
her gün biraz daha eriyorum.
Geçip gidemiyorum senden,
yollarını kaybetmiş bir yolcu
aynı yerlerde dönüp duruyor içim.
Kimsenin görmediği köşelerde
acıyan yanım
ağlaya ağlaya helâk oldu.
Ne sanıyorsun,
seni konuşmuyorum diye
unuttum mu?
Benim çaresizliğimi
senin yokluğunla baş etmeye çalıştığım
o uzun geceler bilir.
Duvarlar bilir,
yastığım bilir
sabaha kadar susmayan kalbim…
Bir tek ben bilirim
sana varamamanın yıkılışını
Öldüm bin kere,
her sabah
bugün beni anar ümidiyle dirildim.
İnsan bazen
yaşamak için değil,
sadece sevdiğini unutamadığı için
hayatta kalır.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
