Sevginin ve dostluğun hayat verici gücünü çok zarif bir şekilde dile getirmişsiniz. 🌹 Dizelerdeki içtenlik, şiirin ruhunu besleyerek okuyucunun kalbine doğrudan dokunuyor. Özellikle dostluğun bir can kaynağı gibi sunulması, esere ayrı bir derinlik kazandırmış. Sade ama etkileyici bir dil kullanmanız, duyguların daha güçlü hissedilmesini sağlamış. Şiir, hem sevgiye hem de dostluğa dair umut verici bir köprü kuruyor.

Kaleminize sağlık, gönlünüze bereket; ilhamınız daim olsun.

Edebi açlığı bastırmak değil, tıka basa doymak için gelinir bu sayfaya. En azından kendi adıma.
Emeğinize yüreğinize sağlık. Her bir eseriniz ziyafet niteliğinde.
Selam ve saygılar sonsuzca...

Şair insanın manevi olgunluğa ulaşmadan hakiki sevgiye, aşka veya hakikat yoluna girmemesi gerektiğini anlatıyor.

Emeğinize sağlık değerli hocam şiirlerinizin hepsi hak ve hakikatı anlatıyor yüreğiniz dert görmesin kaleminiz kavi ilhamınız bol olsun tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim nicelerine inşallah saygılarımla

Manevi derinliği güçlü bir şiir .Sanki her kıta insanı iç muhasebeye çağırıyor .Kaleminiz gerçekten çok zarif ve düşündürücü Celil Hocam.Tebrik ederim :)

Bu şiir, "ucuz bir tasavvuf" anlayışına indirilmiş sert bir tokattır. Şair, aşkın bir teselli makamı değil, bir imtihan meydanı olduğunu hatırlatıyor. "Bende can bulan" diyerek hitap ettiği kitleye, çiğ bir canla değil; pişmiş, yanmış ve nihayetinde küle dönmüş bir ruhla gelmelerini ihtar ediyor.
​
İlk dörtlükteki "benlik zehrini süzmek" ifadesi, insanın en büyük düşmanının yine kendi egosu olduğunu vurgular. Bu zehirden arınmayan, panzehiri yani "canı" bulamaz.
​
Pasif bir boyun eğişten ziyade, bilinçli bir teslimiyet istenir. "Hazırlıksız yola çıkmasın, yazık" uyarısı, bu yolun romantik bir macera değil, bir ömürlük azık gerektiren çetin bir sefer olduğunu gösterir.

​Aşkın kapısında bir kez olsun kendini kaybetmeyen, dünyevi bağlarından kopmayan kişinin o eşikten içeri girmesi mümkün değildir. "Sızmak", burada iradenin ilahi irade karşısında erimesidir.

Kendi içindeki karanlığı (kibri, hasedi, hırsı) kendi eliyle gömmeyen kişi, aydınlığa talip olamaz. Şair, aynaya bakmayı (nefs-i levvame) ve o aynada gördüğü canavarları öldürmeyi şart koşar

Şiirin bu can alıcı noktası, tasavvufun özü olan "edep" kavramını perçinler. Yaradan’ı sevdiğini iddia edip yaradılanı incitenin, gurbet testisini çözmeye, yani vuslata ermeye hakkı yoktur.
​
​Bu şiir, konfor alanında hidayet arayanlara bir reddiyedir. "Belasıyla arayı bozmadan gelmek", çileyi baş tacı etmek demektir. Delibal, okuyucuyu sadece okumaya değil; süzülmeye, kazmaya, yazmaya ve nihayetinde "olmaya" davet ediyor. Kutlar ve tebrik ederim.

Güzel ve anlamlı dizelerinizden dolayı kutluyorum.

Değerli üstadım,
Gönül şehrinden süzülüp gelen, nefsini terbiye etmemiş olanın o eşikten geçemeyeceğini ihtar eden bu vakur ve hikmetli dizeleriniz için size çok teşekkür ederim.
Aşkın deryasında kulaç atmayı" ve benlik zehrinden arınmayı böylesine güçlü bir tasavvufi derinlikle anlatmanız, kaleminizin ne denli köklü bir kaynaktan beslendiğini gösteriyor.
Özellikle "belasıyla ömür boyu arayı bozmadan" gelene kapı açılmayacağına dair o sarsıcı vurgunuz, hakiki sevdanın çilesine talip olanların halini ne güzel özetlemiş.
Bu kıymetli
Delibal" imzasını ve ders niteliğindeki nasihat dolu kelamınızı paylaştığınız sizi gönülden tebrik ediyorum,
Saygılarımla.