bir anne
uçurumlarını sayıyor
adımlarındaki sabrın sütunları
dağların heybetine
kambur sırtını dayıyor

bir kadın
suyun kalbine sığınıyor
sarkan memelerini
damıtılmış sevincini
ve saçlarındaki iklimi
tarihin karanlığıyla okşuyor
köpürüyor zaman
kederinde binbir susku
binbir darağacı
düşünmenin manası
aşkın genetiğini suluyor

bir anne
güneşi mühürlüyor simasına
doğurganlığını ağırlarken
ağzınızda serkeş hüznün karanfilleri
gecenin kıyamına karışıyor
simetrik kırgınlığın uzuvlarını
dişleri arasında
iniltiyle çiğnemeden önce
rüzgarın saz tellerine
tükenişin bestesini fısıldıyor

bir kadın...

Hç Korkmaz
(!) Sthlm

Paylaş:

31 Beğeni

+23 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Beste Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Beste şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Beste şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi

Bahçe, @bahce

11.3.2026 01:09:39

Kadını kurban değil
kederi bir "besteye" dönüştüren, güneşi yüzüne mühürleyen ve uçurumların kenarında sabırla yükselen bir sütun kadın…
Tüyacım kalemin dert görmeye
Sevgimle çokça

Bahçe tarafından 11.3.2026 15:47:50 zamanında düzenlenmiştir.

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

11.3.2026 00:45:20

Bu dizeler, kadının ve anneliğin varoluşsal sancısını, hem bir yaratıcı güç hem de tarihsel bir yük taşıyıcısı olarak lirik ve sarsıcı bir dille ele alıyor. Şiirdeki imge yoğunluğu, fedakarlığın "kambur" bırakan ağırlığı ile doğurganlığın "güneşi mühürleyen" kutsallığı arasında gidip gelen bir sarkaç gibi..
Annenin sırtını dağlara dayaması (güç) ama o sırtın kambur olması (yorgunluk).
Biyolojik ve Metaforik Bağ: "Aşkın genetiği" ve "doğurganlık" kavramlarının tarihsel bir karanlıkla harmanlanması, kadını sadece bir birey değil, zamansız bir figür haline getiriyor.
Suskunluğun Sesi: "Binbir susku" ve "iniltiyle çiğnemek" ifadeleri, dışa vurulamayan acının içsel bir ritüele dönüşmesini çok iyi özetliyor..
Kadın sadece kendi hikayesini değil, tarihin başından beri süregelen tüm kadınların "karanlığını" okşar. Bu, kolektif bir dert ortaklığıdır.
"Kederde binbir darağacı" ve "aşkın genetiğini sulamak" ifadeleri, şiirin en çarpıcı yerlerinden biri.
Burada aşk, romantik bir duygu olmaktan çıkıp, genetik bir kod gibi kuşaktan kuşağa aktarılan, ancak içinde "darağaçları" (ölüm ve fedakarlık) barındıran bir hayatta kalma çabasına dönüşüyor.
Düşünmek bile bu trajedinin içinde bir eylemdir; aşkı sulayan, yani onu diri tutan şey çekilen acıların farkındalığıdır.
Son bölümdeki "güneşi mühürlemek" ve "rüzgarın saz tellerine tükenişi fısıldamak" imgeleri, bir sonun başlangıcını haber verir.
Kırgınlığın "simetrik" olması, acının vücudun her yerine eşit dağıldığını ya da kadının varlığının her hücresine işlediğini gösterir.
İniltiyi bile dışarı sızdırmadan, dişler arasında ezmek; isyanın sessizliğini ve içe dönük şiddetini (sabırla harmanlanmış) anlatır...
Kutlarım KALEMİNİ şaire bacım

Etkili Yorum

Seval Doğan, @seval-dogan

10.3.2026 21:50:05

Bu şiisin güne seçilmeli mi.
Evet seçilmeli ki
Bayramlıklarını giyinip
Güneşe komşu gitsin çocuklar
Anneleriyle..

Seviyorum seni kadın seni sevmeyi de seviyorum şiirlerin kadar...
İyi ki varsın can Tüya'm

Etkili Yorum

Koray Kzlcan, @koray-kzlcan

10.3.2026 20:06:24

Kadın, kendi bedeninde hem tarih, hem acı hem de doğurganlığı taşıyan sessiz bir uygarlıktır.
Şiiri üç bölüme ayırarak kısa yorumlarla üzerinden geçeyim müsadenle.
(Şiire eleştirmem gereken iki küçük noktada var bunu en son yazacağım)

1.bölümde
Anne imgesi etrafına ördüğün imge duvarlarıyla çok güçlü duruyor burada
“uçurumlarını sayıyor
adımlarındaki sabrın sütunları
dağların heybetine
kambur sırtını dayıyor”
Anne acı muhasebecisi gibi.Uçurumları saymak travmatik olduğu kadar derin bir imge.
"Adımlarındaki sabır sütunları" Sütun mimari bir yapı sabrın sütunu.Yürüyüş bile sabırlı İlginçti.
"Dağların heybetine kambur sırtını dayamak"
kırılmış ama yıkılmamış hissi.

2.bölümde
Anne kimliği kadın'a dönüşmüş.
Beden tarih ve zaman üçgeninde dolaşıp duruyor.
“sarkan memelerini
damıtılmış sevincini
ve saçlarındaki iklimi
tarihin karanlığıyla okşuyor”
Beden yaşanmışlığın arşivi gibi.
sarkan memeler annelik ve yorgunluğu anlatıyor gibi.
saçlarındaki iklim yaşamın uzunluğunu
tarihin karanlığıyla okşamak acının kollektifliğini
varoluşunu anlatıyor gibi.

3.bölümde
Şiirin en sert bölümü.
Zaman ve şiddet hatta düşünmek
hepsi birer tehlikeli eylem.
“kederinde binbir susku
binbir darağacı”
susku:bastırılmış söz
darağacı: bastırmanın şiddeti
Anneden kadına geçişteki "kimlik geçişi" oldukça usta işiydi.

küçük bir eleştiri:
Şiirin imgesel oluşu okuyucuyu yormamalı.
“aşkın genetiğini suluyor”
“simetrik kırgınlığın uzuvları”
Bu iki söz dizini şiirsel bir söylem olabilir ama soyut yoğunluğu fazla.Bu da anlamın sıkışmasına sebep olmuş.

Tüya sayfan şiir kokuyor her dem.
Saygıyla.

Nilüfer Aksu, @nilufer-aksu

10.3.2026 16:27:47

Merhaba !
Anne merhaba
Merhaba !
Şiiri doğuran,İnsanKadın

Sevgim,saygım ile…
Merhaba…!

Etkili Yorum

C.Mıhcı, @c-mihci

10.3.2026 14:33:14

Selam olsun gül yüreklerine,
şiir yazan kadına
daima sevgi ve saygıyla

Kalemine sağlık Tüyacan🌺

AHMET ACAR, @ahmetacar

10.3.2026 14:28:32

Emeğinize yüreğinize sağlık
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.