Belki sadece, birkaç satır gibi geliyor sana,
Belkide bir şiir okuyup geçiyorsun.
Ama bilmediğin bir şey var;
Bu kelimelerin her biri
İçimde susarak büyüyen duyguların sesi.

Sen yalnızca yazdığım kelimeleri görüyorsun,
Okuyorsun satır satır.
Oysa içimde sana olan duygularımı
Hiç bilmiyorsun…
Bilseydin belki bu kadar sakin okuyamazdın.

Bu harfler sadece bir mürekkep değil,
Her biri kalbimden kopan bir parça.
Her cümlenin altında
Sana söyleyemediğim binlerce söz saklı.

Virgül koyduğum yerlerde
Seni düşünmek için duruyorum.
Nokta koyduğum yerlerde
İçimde büyüyen özlemi susturuyorum.

Sen bir şiir okuyorsun sadece,
Ben ise sana içimi anlatıyorum.
Sen birkaç güzel cümle görüyorsun,
Ben kalbimi satırların arasına bırakıyorum.

Bilmiyorsun…
Bu gece yazdığım her kelimenin
Sana uzanmak isteyen bir el olduğunu.
Bilmiyorsun…
Her mısranın ardında
Adını sessizce söyleyen bir kalp olduğunu.

Belki sen okuyup geçiyorsun,
Güzel yazmış diyorsun.
Ama ben her satırı yazarken
Sana biraz daha yanıyorum.

Ve bir gün olur da
Bu yazdıklarımın bir şiir değilde
Bir insanın bütün sevgisi olduğunu anlarsan…
o gün anlayacaksın beni

Sen sadece bir şiir okuduğunu sandın…
Ben sana,
Sevdiğim kadını yazdım.
Satır satır seni yazdım...