Adına anmak güzeldi
Binlerce kitap içerisinden
Seni sevmek güzeldi
Bunca kalabalık kelime arasından

Kalbimin yalnız sana anlam olması güzeldi
Bir satırın kıyısında seni bulmak güzeldi
Sayfalar çevrilirken adının içimde kalması güzeldi
Onca hikâye arasından bana düşenin sen olman

güzeldi
Sessizce çoğalan bir cümle gibi içimde durman güzeldi
Okudukça sana varan yolların açılması güzeldi
Her anlamın gelip kalbimde sana bağlanması

güzeldi
Bütün kelimeler birer birer sana dönüyordu
Sanki her satırın gizli adresi sendin
Bazı cümleler yarım kalıyordu
Adını anmadan tamamlanmıyordu.


Bazı sayfalar sana çıkıyordu,
Ben nereye baksam biraz sen oluyordu
Ve bütün kitaplar kapandığında
Aklımda kalan tek cümlenin

Yine sen olması güzeldi;
Çünkü onca kelime arasından
Kalbim yine sana döndü
Ve ben anladım ki,
En çok seni okudum.