Hoyrat sevdalar

Anlamadığım tek cümle
Tutkunda gizli olan aşkındı
Varlığın beni susuzluğa taşıdı
Gözlerini hoyrat sevdalara çizdim kelime kelime

Avuçlarına bir tutam ben bıraktım
İçinde sonsuz gülüşün edası olsun diye
Duyguların içine bir rüya bıraktım
Gamzelerinde bir gülüşü öptüm

Sözlerim kalem kalem anlamını yitiriyordu defterinde
aklımın ücra köşelerine işlemişti hüznün lalezarı
İlk baharın rüzgarı gibi kapıldım evveline
Dünyam da çivili idi sözlerin cümle cümle

Bende bu kalbi diyar olmasa
Dilimde nağmelerin olmasa
Avuçlarımda can yarim olmasa
Anzaklar gibi koşmamız olmasa

Benim gönül perdem hoyrat sevdalarda
Benim gönül odam aşiyanlarda
Benim gönül yatağım hüzünlerin yağmurunda
Benim gönül diyarım düzovalarda

Senin yuvan evsizlerin evinde
Senin yuvan varlığın çölünde
Senin yuvan ağlayan yüreğimde
Benim yuvam ahu dişlerinde

Benim gönlüm cihan guzelinde
Benim gönlüm yalnızlar limanında
Senin yuvan kuş gözünde
Benim gönlüm suskunluğunda

Bu bitimsiz dünyada
Öldürdüm ben gönlümün hoyratlarını
Beni bu dünyanın bilinmezliği susturdu
Beni bu dünyanın sessizliği huzursuz kıldı