Sevda… derin bir sevda.
Söylenemeyen, dilde düğümlü, boğazda bir sükût.
Ben suskun kaldım; kelimelerim zincirliydi.
Her hece, gecenin altından ağır ağır geçti.

Nasıl başlardım?
Sanki sen benim olmuştun da, yokluğun kalbimde kaldı.
Sanki birine konuşur gibiydim;
O konuşma bana misal, bana musibet oldu.

Korkular sardı o an beni;
Sen limanım idin — ben liman bilmiyordum.
Yaklaşmayı bilmezdim; belki de bir şey batırırdı beni,
Belki kader, elinde bir taş gibi, beni enkaza çevirirdi.

Suskunluğum seni ürküttü mü, bilmiyorum;
Bakışlarım sessiz miydi, yoksa yitik mi?
Her adımda sana yönelirken ayağıma dolanan korku,
Beni geri çekti; içim boşluklarla doldu.

Rüzgâr gibi geçtin, sessiz bir fırtına bırakarak.
İçimde tufanlar, dışımda sükût.
Seni her an düşündüm, her an seni aradım;
Dilimin çözüldüğü bir tek an olmadı.

İşte buradayım; hâlâ söyleyemediğimle dolu,
Belki bir gün duyar kalbimin çığlığını dudakların.
O zaman anlarsın belki:
Sevda, işte böyle derin, böyle sessiz bir okyanustur.

O okyanusun dibinde bir eda saklıydı;
Kırılgan, serin — sözüm ona ulaşamadan dönüp giderdi.
Çünkü senin nazın, rüzgâr misali yön değiştirirdi,
Her yön değişiminde benim sözüm kırılırdı.

Bir adım atsaydım sana doğru,
Kaderin haritası başka çizilirdi belki.
Ama kader susanların kalemidir;
Mürekkebi pişmanlık, kâğıdı gecedir.

Geceler sorar bana:
Sana ulaşmamış bir söz hâlâ gökte dolaşır mı?
Yoksa bir bakışın ince sükûtu içinde
Usul usul eriyip yok olur mu?

Bazı sevdalar söylenince ölür;
Bazıları söylenmeyince ürer, büyür gece gibi.
Benimki büyüyendir; nazına dokunmaya kıyamayan,
İçinde susan, büyüyen bir yangın gibi.

Kalabalıkta seni gördüğümü sanırım bazen;
Bir siluet geçer, kalbim durur; sonra anlarım:
İnsan sevdiğini değil, onun ihtimalini taşır ömür boyu.

Belki de mesele sende değil; belki de bende…
O derin boşluğu nazla süsleyip sevda sandım;
Ama bilmeni isterim: bir kalpte sessiz yaşamak da bir kadermiş.
Sen bilmeden, ben söylemeden, zaman haber olmadan…

Bir sevda büyür içimde.
Ne kavuşmayı bilir, ne vedayı.
Sadece bir naz gibi kalpte ince bir sızı olur —
Ömür boyu susan, adına Nazlı denilen aydınlık bir kara yazı.