Bazı melodiler vardır, söze ihtiyaç duymaz… Bir ezgi yükselir, kalbin en derin kıvrımlarına dokunur. "Soltane Ghalbha", işte tam da böyle bir şarkı… Sanki bir hasretin, bir vuslatın, yarım kalmış bir sevdanın adı. Fariborz’un sesiyle yankılanan o dizeler, bir zamanlar yitip giden bir aşkı hatırlatır insana.

Sanki biri sessizce kalbine eğilmiş de,
"Seni unutmuyorum" demiş gibi. Gözlerin dolar fark etmeden, çünkü bu şarkı sadece kulağına değil, yüreğine söyler. Kalbinin duymaya korktuğu duyguları dillendirir.
İlk notasıyla seni geçmişe götürür.Bir adın söylenmemiş hâli, bir veda edemeyenin sessiz çığlığı olur.
Bu şarkı çaldığında, içimde bir şey susar...
Ve bir şey konuşmaya başlar.

Ahh Fariborz!!!
Aşkın, bekleyişin ve kabullenişin hüznünü nasıl da dört bir yanımıza sarıyorsun...
Ve sen, sessizce iç geçirirsin:
Ne çok sevdim aslında… ne çok sustum.
Bazı şarkılar geçmez...Ve bazı aşklar da hiç geçmez...