Tükenen bir sevdanın ardından gelen kırgınlık ve kabulleniş çok içten anlatılmış.
“Bazı vedalar sessiz olur; ama kalpte bıraktığı iz bir ömür silinmez.”

Kırık umut kaldı şimdi elimde
Adın vardı bir zamanlar dilimde
Savrulmuş hayaller kaldı gönlümde
Sensiz geçti ömrüm, yandım içimde….Ebuzer Özkan

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Şiirindeki o derin sitem ve hayal kırıklığı her mısradan adeta taşıyor. Duygularını o kadar çıplak ve içten dökmüşsün ki, "sanal bir sevgiye kandım" deyişindeki o acı gerçeklik, günümüz dünyasının en büyük yaralarından birine dokunuyor.
​İnsan bazen tüm dünyasını bir tek kişiye sığdırıyor ama o dünya başına yıkıldığında altında kalan yine sadece kendisi oluyor. "Hep ipin bir ucu boş geldi" metaforun ise çabanın karşılıksız kalışını çok yalın ama vurucu bir şekilde özetlemiş.
​Sahte yüzlerden kaçarken sığındığın limanın da aslında bir serap çıkması.
​"İnan beklemiyorum artık" diyerek o ağır yükü sırtından atma çabası.
​Tükenmişlik: "Yollarım tükendi / Ve ben de yoruldum" dizeleriyle gelen o duygusal boşluk.
​Gerçekten de bazen insanın dünyasının yıkılması, aslında daha sağlam bir dünya kurması için gereken o enkaz temizliğinin ilk adımıdır. Şiirin, bu acının içinden geçip "boş verdim" diyebilme aşamasına gelmiş birinin vakur ama yaralı duruşunu yansıtıyor.
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ şair arkadaşım