Kalbimde yanan son bir umut vardı,
Onu da söndürdün, yok eyledin sen.
Sayende kalbimi sancılar sardı,
Boş verdim ruhumu, geçtim kendimden.

Yorgunum, yoruldum, sonunda tükendim,
Yenildim nihayet, artık yokum ben.
Sen beni yıktın geçtin, ben hep direndim,
Asla sevemedin, sevemezsin sen.

Keşke içimdeki bu fırtınayı,
Kalbimden kalbine atabilseydim.
Ne yapsan yine de yetersiz olmayı,
Sonunda sana da anlatabilseydim...

Keşke içimdeki bu kanamayı,
Durdurup, büyüyü boza bilseydim.
Öğrenip hayatta sensiz kalmayı,
Ömrümü ta baştan yazabilseydim.

Ne yapsam olmadı, dağıttın yine,
Bu aşk ta başından paramparçaymış.
Denedim her şeyi, sevdim yerine,
Ama her yaptığım hep boşunaymış.

Acıyor yüreğim, kanıyor kalbim,
Olsun, senle olmaktan bin kere iyi.
Sen hastalığım oldun, aşkın ecelim,
Yalnızlık zamanla yener bu sevgiyi.