Şiiriniz, çocukluk anılarının siyah, beyaz bir hatıra filmi gibi gözümüzün önünden geçmesini sağlıyor. Baba, bağlama, evin köşeleri ve annenin varlığı; yoksunlukla birlikte sıcak bir sığınak duygusu oluşturmuş.
Son bölümdeki içsel acı ve “Yazın yağar kar başıma” ifadesi ise hatıraların hâlâ kalpte yaşayan bir sızıya dönüştüğünü güçlü bir şekilde hissettiriyor. Çok duygusal ve içten bir şiir.

Tebrikler

Sevgiler sairem 📘🙏🏻🌍✍🏻☕🍫

Yüreğine kalemine sağlık yazan kaleminiz daim olsun sevgiler selamlar yolluyorum esen kalın

Derin bir nostalji ve içsel hüzün taşıyan bir şiir. Siyah, beyaz çocukluk imgeleri, baba bağlaması ve evin küçük ayrıntılarıyla güçlü bir hatıra atmosferi kurulmuş. Finaldeki “yazın yağar kar başıma” dizesi ise bütün duyguyu tek bir sızıda topluyor. Etkileyici bir iç döküş. ✍️

Tebrikler

Sevgiler sairem 🙏🌍🍂🌿

'Ve sevgiyle sesleniyorum
Beni hiç terk etmeyenlere'
...
Yüreğinize sağlık hocam.
Saygılarımla 💐

Merhaba;

Şiir, en derin dertlerimizi ve en büyük sevinçlerimizi buluşturan hepimizin ortak lisanıdır.

Mısralarınız arasındaki o ince duyguya ortak olmak keyifliydi.

Emeğinize ve yüreğinize sağlık.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin sesinin her daim gür çıkmasını temenni ediyorum.

Saygılarımla.

Seğmenoğlu

tebrik ediyorum şiiri ve şairini gönlünüze sağlık
selam ve saygıyla

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olmadı temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Öyle zamanlar işte hayali Cihan değer.

Şiiri okurken, şöyle bir geçmişe yolculuk yaptım.
Çocukluğum geçti karşıma izledim.
Babamın sazı hep köşede asılı dururdu, dokunmak yasaktı.
Gerçi o zamanlar her şey yasaktı.

Değerli kalemini yürekten kutluyorum şairem Sevgi ve saygılarımla

Sevgili şairem güzel yüreğine kalemine sağlık sevgilerimle 🌹🌹🌹

Hüzünle akmış
dünden güne
son mısrada ağlatır hani
onca dosta rağmen
yüreğine sağlık...

Güzel kaleminizi yürekten kutluyorum.
Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

Güzel şiir her zaman ki tadında
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık
Gönlün abat olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıcakla, hoşça kal

Sevgili Narin'in bu şiiri, "Geçmiş zaman" başlığıyla sanki bir eski evin kapısını aralıyor; tozlu, nemli, ama en derininde sıcak bir sığınak barındıran o eski evi. Okurken insan kendini taş köşede, bağlamanın teli kopuk asılı olduğu başköşede buluyor. Şiir, siyah beyaz bir televizyon ekranı gibi başlıyor; çocukluğun o tek renkli, ama aslında bin renkli hayallerini, gerçekleri ve hayalleri aynı anda yansıtıyor. Siyah ve beyazın arasında kalan o gri alanda büyüdük hepimiz, değil mi?

Bağlamanın yanına asılan hayaller, entarisi alacalı kadının sessiz dolaşışı, perdeyi aralayınca gözlerinin güneşi kabul etmemesi... Bu imgeler o kadar canlı ki, sanki bir film karesi gibi donup kalıyor zihinde. Kadın yokmuş gibi dolaşıyor ama varlığı her şeyi dolduruyor; belki anne, belki bir hayal, belki de kaybolmuş bir çocukluk gölgesi. Duvarların nemi, zeminin ıslaklığı, sedir, peyke, tozlu dantel... Bunlar sadece eşya değil; hepsi ruhun dekoru. Ve o tül beyaz hayallerin kapının dışında kalması... İşte tam orada şiir yüreğe saplanıyor. Çocukluk hayalleri hep kapının dışında mı kalır bu memlekette?

Sonra o siyah laleler, ağrısız dert, dermansız acılar... "Rahminde nefesleniyorum" dizesi inanılmaz güçlü; acı artık bir yara değil, bir rahim olmuş, içinden yeni bir şey doğuruyor sanki. Yaralar kök salmış, ne tabip ne neşter fayda eder diyor ya... Bu, kabuk bağlamış hafızanın en çıplak itirafı. Bir iki üç... Kalbin son çırpınışı gibi sayıyor ama sonra "sonsuz süreli bir sızı" diyor. Zaman burada duruyor; acı sonsuzlaşıyor.

Ve o son kısım: Gönlün Nevruz çiçeği, geceden yansıyan ışık huzmesine sarılıp gözyaşlarıyla bağlamanın son türküsünü dinlemek... Bu, tam bir diriliş anı aslında. Solmaya yüz tutarken bile çiçek açıyor gönül. Ve en sonunda "sevgiyle sesleniyorum / Beni hiç terk etmeyenlere"... Bu sesleniş, şiirin en yumuşak, en umutlu kapanışı. Terk edenler var ama terk etmeyenler de var; bağlama hâlâ orada, türkü hâlâ çalıyor, ışık hâlâ yansıyor.

Sevgili Nârın, bu şiir bir ağıt kadar hüzünlü ama aynı zamanda bir şükran kadar içten. Geçmiş zamanı anlatırken bugünü de yakalıyor; o eski evin sıcaklığını, nemli duvarların soğuğunu, kapı dışında kalan hayalleri... Hepsi hâlâ içimizde yaşıyor. Kalemine, o eski bağlamanın tellerine dokunan yüreğine sağlık. Bu şiir okundukça, o türkü yeniden çalacak gibi geliyor.
🙏☕✍️✍️