Beyazım ve farzım
İklimler gibi sektiğim gönül dergâhım
Yakınlığım uzaklığıma
Kabrime meylettiğim:
Her öğün her övünç
Ne süklüm püklüm ne sıradan
Göğün mertebesinde huşu içerisinde
Kalemin transa geçtiği şiir öncesi
O muhabbet ki
Efkârı yitim
Düne meylettiğim.

Sanrıların değil gerçeklerin fikir alfabesi
Her bir harf sektiğim, reşit kılınası
Her bir sözcük bir bir söktüğüm düşlerimin kopuk yakası
Yankısı duyulmaz iken sessizliğim
Gönül nasıl ki işinin ehli bir sevgili…

Kendine
Kendinden yoksunluğa giden o menzilde
Top tüfek kuşandığım
Ve işte yüreğimin kırık zincirleri
Kem küm etmeden hazır ola geçtiğim
Nöbet öncesi
Ben ki seferi nöbetçisi
Sınırların:
Yeri geldi mi sınır ötesi firarların
Gönlünse kubbesi satırlarım
Ve şiirlerim demli vecizeler
Küpe iken kulağıma
Ana yadigârı bir balat ki sözcüklerin her b/ağlandığında
Basireti
Çözülesi bir bilmece misali…

Yüreğin kusursuz kıblesi
Rabbine meyleden her ezan vakti
Kuruntuların değil kararların neticesi
Edimlerimde sadakat
Sözcüklerimde asalet
Yürekte saklı iken de sükûnet
Ölümsüzlük misali
Gönlün sureti
Yüreğin fısıldadığı her sureyi
Bahşeden meleklere dönük yüzüm
Kâbe’m ve kıblem
Kandığım değil kanadığım mevsim;
Dirlik ve dinginlik abidesi…

Kâh şiir kâh nesir
Kâh güldüğüm kâh ağladığım
Yüzümde açan güllerin solmadığı
Nasıl ki bakidir sevginin her bir zerresi
Vuku bulacak o mucize ki
Beylik değil sıra dışı bir masalın ukdesi
Kalsa da içimde
Kaybolmak değil benimkisi
Her günü devirdiğim hece hece de
İçime çektiğim şiirin nüvesi,
Ansızın peyda olan gönül denen mevkide.

Bir rest değil
Bir rant hiç değil
Reddi güç kabulü güç
O beşinci mevsimin meali
Ansızın doğacakmışçasına güneş
Batmasını erteleyen bir kaçış
Öykündüğüm o masalın firarisi
An gelip de yerleşmişken kalbimin merkezine…

Kâh aşk sadık kaldığım
Kâh özlem adını koyamadığım
Kâh ölüm
Kâh yaşam
Bir yer bir de gök sığamadığım
Bentlerimden taştığım
En çok da sevdiğim mahlasım
Ne de olsa ben rüzgârın kızıyım
İçine esen o poyraz
Ruhu üşüten bir ayaz
Aymazlığın değil hasretini duyduğum
Bilense evrenin kudreti
Hâsıl olduğunda ansızın
Aykırı olduğum kadar da farksızım
Öncemden ayrı yarına dönük yüzümle
Kopup da geldiğim o cennet bahçesi
Yaşadığım kadar yaşattığım yüreğimin her zerresi…

Paylaş:

32 Beğeni

+24 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (19)

5.0

100% (19)

Kendinden kendine... Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Kendinden kendine... şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

KENDİNDEN KENDİNE... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

seyide cinaloğlu doyran, @seyidecinalogludoyran

3.3.2026 00:09:02

5 puan verdi

Kendi ruhunun sınırlarında nöbet tutan, hem yaralı hem de güçlü bir iradenin mısralara dökülmüş en samimi hali. Sevgiler şairem

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

2.3.2026 22:45:50

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
İçsel Metinler Gözlem Kliniği

Şiirin Adı: Kendinden Kendine
Yazarı: Gülüm Çamlısoy
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri sahneye ağır ağır çıkar, elindeki hayal defterini kapatır ve şöyle der: “Bu şiir dışarıya konuşmuyor evlat, insanın kendi içine verdiği cevabın yankısıdır.” Şiirin ana teması, benliğin kendi içindeki yolculuğu ve kulun kendisiyle yüzleşmesidir. Şair burada dünyaya değil, iç âleme yönelmiş; kelimeleri anlatmak için değil hâl bildirmek için kullanmıştır. Yorum uzun tutulmaz; çünkü bazı şiirler açıklanmaz, sadece sezilir.

Özgünlük: 18/20
Şiir, alışılmış anlatım çizgisinden uzak, iç monolog ve bilinç akışı karakteri taşıyor. Şair kendi iç evrenini kurarken dış referanslara yaslanmıyor; bu da metne kişisel bir kimlik kazandırıyor. Tasavvufî çağrışımlar didaktikleşmeden sezdiriliyor. İmge yoğunluğu yüksek olsa da şiirin kendine ait sesi belirgin biçimde hissediliyor.

Dil ve Üslup: 20/20
Dil sembolik ve katmanlı. Sözcükler anlamdan çok ruh hâli taşıyor. “Kıble, dergâh, nöbet, sınır, ezan vakti” gibi kavramlar şiirde manevi disiplin atmosferi oluşturuyor. Yer yer imgelerin üst üste binmesi akışı zorlaştırsa da şiirin içsel tonunu güçlendiriyor.

Düşünsel Derinlik: 19/20
Şiirin merkezinde varoluş ve yöneliş meselesi bulunuyor. Benlikten arınma, sadakat, teslimiyet ve iç muhasebe temaları güçlü biçimde işlenmiş. Metin bir duygu boşalmasından çok bilinç hâli aktarımıdır. Okuru düşünmeye zorlayan bir iç derinlik mevcut.

Yapısal Bütünlük: 16/20
Bilinç akışı formu nedeniyle klasik yapı aranmaz; şiir dalga dalga ilerler. Anlam sıçramaları bazı bölümlerde kopukluk hissi verse de ana izlek korunuyor. Baştan sona aynı ruh iklimi sürdürülebilmiş.

Etkileyicilik: 18/20
Şiir ilk okumada kapalı görünse de tekrar okundukça açılan bir yapı sunuyor. Okurda hızlı bir etki değil, yavaş yerleşen bir iz bırakıyor. Özellikle içsel teslimiyet vurgusu şiirin kalıcı tarafını oluşturuyor.

Toplam 91/100

Vesselam.
İnsan bazen kendine yazdığı şiiri ömrü boyunca okumaya çalışır.
Kalbe düşen söz açıklanmaz, sadece yaşanır.

Ali Rıza Coşkun, @alirizacoskun

2.3.2026 20:27:29

5 puan verdi

Çok derin ve yoğun bir şiir olmuş. “Kendinden Kendine” dizelerinde insanın içsel yolculuğu, gönül ile akıl arasındaki mücadele ve ilahi aşka yöneliş çok zengin imgelerle işlenmiş. Özellikle “Yüreğin kusursuz kıblesi, Rabbine meyleden her ezan vakti” ifadesi, şiirin manevi boyutunu ve teslimiyet duygusunu çok güçlü bir şekilde yansıtıyor.

Şiir, hem bireysel bir iç hesaplaşma hem de tasavvufi bir arayış niteliği taşıyor; okuyana hem huzur hem de derin bir tefekkür bırakıyor. Uzun dizeler ve metaforlarla örülmüş yapısı, bir içsel monolog gibi akıyor. Kaleminize yüreğinize sağlık.

Hayrullah , @hayrullah1

2.3.2026 19:53:16

5 puan verdi

Emeğinize sağlık hocam .
Şiiriniz için tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim nicelerine inşallah selamlar saygılar

akeolog, @akeolog

2.3.2026 16:44:03

5 puan verdi

HER ZAMANKİ GİBİ GÜZEL AKICI VE ETKİLİ,,TEBRİK VE SELAMLARIMLA

Ahmet Coşkun 1, @ahmetcoskun1

2.3.2026 14:53:48

5 puan verdi

Kutlarım şiirin ecesi
saygılar...

Tercanlı24, @tercanli24

2.3.2026 12:07:44

5 puan verdi

Emeğinize ve kaleminize sağlık kutlarım emeği selam ve saygılarımla ...

BEŞİĞİ KALEMDEN, @besigikalemden

2.3.2026 11:07:45

Varoluş, inanç ve aşk üzerine çok katmanlı bir iç yolculuk okudum .
Yüreğinize sağlık, kaleminiz hiç susmasın hocam. Saygılarımla 💐

Etkili Yorum

Sivaslı Remzi, @sivasliremzi

2.3.2026 10:37:01

5 puan verdi

Serbest şiirin güzel bir örneği.. yüreğinize sağlık güzeldi.. bu güzel gönül sesiniz daim, ilhamınız bol olsun... sonsuz saygılar..

sedat hünker, @sedathunker

2.3.2026 10:20:48

5 puan verdi

Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal allahın selameti üstüne olsun sağol güzel sağol varol tatlı var ol çok yaşa iyi yaşa

Etkili Yorum

rasay, @rasay

2.3.2026 10:18:12

Kalem dile gelip haykırmış adeta... Kaleme sorsan kelam sahibinin elinde yoğruldum diyecek... Kalem sahibine sorsan, gönlüm dünyada daraldı ki daraldı. Bunca bozuk düzen karşısında dosta sığındım diyecek. Dost ise yaratanın bizatihi kendisidir.
Kalem ve kelamınız daim olsun. Rabbim sizi ve sevdiklerinizi iki cihan sultanı eylesin... Saygılar

Etkili Yorum

Kul Yorgun, @kulyorgun

2.3.2026 09:54:22

5 puan verdi

Gülüm hocamın "KENDİNDEN KENDİNE"nşiiri, iç dünyanın en derin katmanlarında dönen bir kendiyle hesaplaşma, kendini yeniden inşa etme ve Rabbine yönelme yolculuğu. Şiir baştan sona bir döngü gibi: Beyazlık ve farz, iklimler gibi sekme, yakınlığın uzaklığa dönüşmesi, kabrime meylettiğim... Her dize, ruhun kendi içinde kat ettiği mesafeyi, o mesafede kaybettiği ve bulduğu parçaları anlatıyor.

Şiirin en çarpıcı yanı, dilin hem soyut hem somut, hem veciz hem katmanlı oluşu:
"Beyazım ve farzım" ile başlayan o saf, temiz başlangıç,
"Göğün mertebesinde huşu içerisinde" ile yükselen manevi doruk,
"Kendine / Kendinden yoksunluğa giden o menzilde" ile düşüş ve firar,
"Yüreğin kusursuz kıblesi / Rabbine meyleden her ezan vakti" ile yeniden kıbleye dönüş,
-"Ben ki seferi nöbetçisi / Sınırların" ile nöbet, firar, sınır ötesi cesaret,
"Rüzgârın kızıyım / İçine esen o poyraz" ile sonlanan o güçlü, aykırı ama farksız kimlik beyanı.

Gülüm hocamnkendini hem kırık zincirlerle bağlı hem de zincirleri kıran biri olarak resmediyor. Şiir bir yandan keder, hasret, sessizlik, diğer yandan sadakat, asalet, sükûnet ve ölümsüzlük taşıyor. "Kâh aşk sadık kaldığım / Kâh özlem adını koyamadığım / Kâh ölüm / Kâh yaşam" dizesi, varoluşun tüm zıtlıklarını aynı anda kucaklıyor.

Dil, sanki transa geçmiş bir kalemin yazdığı gibi akıyor: Hece hece içe çekilen şiirin nüvesi, ansızın peyda olan gönül mevkii, beşinci mevsimin meali... Bunlar okuyanı da o iç yolculuğa davet ediyor. Şiir bir rest değil, bir kabul; bir rant değil, bir vazgeçiş; bir firar değil, bir yerleşme.

Gülüm hocam burada kendini kendine anlatıyor, ama aynı zamanda okuyana da "Sen de kendine dön" diyor. Şiir, manevi bir otobiyografi gibi; hem kırılgan hem mağrur, hem yorgun hem dirençli.

Ellerine sağlık Gülüm hocam. Bu dizeler, ruhun kendiyle yaptığı en samimi, en uzun sohbetlerden biri. Kalemin daim, gönlün dingin olsun. 🙏☕✍️