RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

İlhamın Perdesini Aralayıp Arkasında Kimin Olduğunu Merak Edenler Salonu

Kalburabastî Efendi Hazretleri salona bu defa perdeyi aralayarak girdi. Önce sağa baktı, sonra sola; kimseyi göremeyince söylendi: Gülüm Hanım şiirin adını İlhamın Perde Arkası koymuş. Biz de perdeyi açınca ilham perisini yakalarız sandık. Perdenin arkasında düşman, tokat, şarapnel, namlu, kurşun, kader, keder, sevgili ve Rahman var! İlham perisi bunları görünce zaten arka kapıdan kaçmış. Bir de Düşlerim hayli terli bugün diyor. Hanımefendi, düşlere klima taktıralım; bu sıcakta bilinçaltı da çalışmaz!

Ozan Duranoğlu Köşesi’nde Arabulucu Şaban, El sıkışabilirdim de düşmanımla sözünü duyunca sevindi: Nihayet barışıyoruz efendim! Kalburabastî devamını gösterdi: Heveslenme. Önce hoşbeş, sonra tokat geliyor. Şaban elini hemen cebine soktu: O zaman el sıkışmayayım. Kalburabastî başını salladı: Aferin! Gülüm Hanım'ın şiirinde sosyal mesafe sağlık için değil, hayatta kalmak için gerekli. Üstelik tokadın ikinci eli en yakından geliyormuş. Burada düşmandan çok dost tarifesine dikkat edeceksin!

Âşık Feymani Köşesi’nde Ortopedist Muzaffer, kırık kanatlı kuşu görünce müdahaleye hazırlandı: Kuş nerede? Kalburabastî şiiri uzattı: Döngünün diğer yüzünde. Muzaffer şaşırdı: Oraya ambulans gitmez. Kalburabastî cevap verdi: Zaten kuş da bildiğin kuş değil. Gülüm Hanım acıyı kuşa çevirmiş, kanadını kırmış, uzak diyarlara göndermiş; sonra da sesi buraya gelir mi diye soruyor. Bu şiirde navigasyon açsan Ölü kuşun kanat sesinden sonra sağa dönün diyecek!

Ozan Dermani Köşesi’nde Cerrah Hayri, Göğsümdeki şarapnel, kalp kesitim, kalp yerinden sökülen sözlerini art arda okuyunca ameliyathaneyi hazırlattı. Kalburabastî engelledi: Hayri, bıçağı bırak! Bunların tamamı gönül vakası. Hayri telaşlandı: Ama kalp sökülmüş efendim! Kalburabastî omuz silkti: Gülüm Hanım'ın şiirlerinde kalp sökülür, dikilir, yanar, donar, tekrar çalışır. Kardiyoloji bu bünyeyi yıllar önce edebiyata devretti!

Kalburabastî Efendi son bölüme gelince birden ciddileşti: Asıl perde burada açılıyor. Bunca kırılmanın, haksızlığın, ağır sözün ve yaralanmanın arkasından şiir umudun başağını çıkarıyor. Şair, ilhamı yalnız güzellikten değil, yaradan da devşiriyor. Namlunun ucundan seken kurşunun bile sonunda mısraya dönüşmesi şiirin kuvvetli tarafı. Ve bütün hesapların ardından Başım gözüm üstüne yüce Rahman diyerek teslimiyete varıyor.

Sonra tekrar perdeye baktı ve hafifçe araladı:

Fakat RUSAMER'in esas merakı başka... Gülüm Hanım Nazik bir ferman misali sevgiliden süzülen o kelam diyor. Şimdi burada bir sevgili var. Bir kelam var. O kelamdan yeniden doğmak var. Sonra da ilham başlıyor.

Perdeyi hemen kapattı:

Biz daha fazla kurcalamayalım. Bazı perdeler açılınca dekor görünmez; insanın sırrı görünür.

Şaban dayanamayıp sordu:

Efendim, perde arkasında kim varmış?

Kalburabastî bıyık altından güldü:

Bilmiyorum Şaban... Ama kimse yoksa bu kadar duman niye çıkıyor?

Özün sözü budur. Vesselam.

Bazı ilhamların önünde şiir vardır; perde arkasında ise adı söylenmeyen bir sebep.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri – Celil ÇINKIR / Delibal