​Zift döküldü bugün beyaz uykuma,
Ruhum bir kadavra, bakma korkuma.
Zehirli bir iğne battı şuuruma,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git.

​Kırık bir dişliyle döner bu kafa,
Düşlerimi kaldırdım tozlu bir rafa.
Düğümledim ömrü küflü bir zarfa,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git.

​Betonlar yeşerdi, gökler karardı,
İçimde bir robot kendini kırdı.
Sessizlik beynimde bir intihardı,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git.

​Paslı bir kabloyla bağlıyım sana,
Gerilim yüksekçe sızar bu cana.
Kıvılcımlar sıçrar her bir yanına,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git.

​Güneşi bir kova boyayla sildim,
Ben bu kör kavgada kendimi bildim.
Hayalet bir tren garında dildim,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git.

​Kefenim çelikten, tabutum hava,
Dilekçem reddoldu, kapandı dava.
Ruhum bir mülteci, sığmaz bu kaba,
Hiç olmasa bir kez, ara da öyle git