Zamanın sırtında paslı bir hançer,
Sükûtun bendini hırsıyla biçer,
Kader bu kapıdan elbet bir gün geçer,
Vakit dolmuş değil, gün erken henüz.

​Dağların ardında saklıdır duman,
Görünmez içinde ne dev ne aman.
Güneşle toprağın seviştiği an,
Gölgeyle ışıklar uyuşmadı henüz.

​Eski bir aynanın sırrında keder,
Suretler aslına bin sitem eder.
Rüzgârın önünde toz olup gider,
Kaderle hakikat kavuşmadı henüz.

​Sessizlik büyütür derin kuyuyu,
Kâbuslar emzirir korkak huyu.
Buz tutmuş ırmağın o berrak suyu,
Denizin kalbine karışmadı henüz.

​Kurumuş bir dalın inadı saklı,
Mevsimler şaşırdı, kimdir ki haklı?
Gönül gurbetinde zincirli, prangalı,
Ayak izlerimle buluşmadı henüz.

​Kelimeler suskun, heceler yarım,
Bilinmez bir dilde gizlidir varım.
Savrulsa da küle dönen efkârım,
Ateşin yangını yatışmadı henüz.