​Yolcu, durup dinle yolun halini,
Adım atarken basacağın yeri bil.
Esen poyraza vermeden meylini,
Kendinle konuşup, kendi sesini bil.

​Hayat dediğin bir dik yokuş gibi,
Bazen yükseltir, bazen iniş gibi.
Her günün sonu bir başka bitiş gibi,
Toprağı anlayıp, geleceğin gününü bil.

​Terini dökmeden ürün beklenmez,
Tohum ekilmeden harman derilmez.
Haddini bilmeyene kıymet verilmez,
Sabrın gücünü, çektiğin derdi bil.

​Büyük kelam edip kırma kimseyi,
Alçakgönüllü ol, gözet her şeyi.
Dünya bir handır, sen bir yolcu hani,
Geçip gideceksin, kalacak izini bil.

​Dostun gerçeği zor günde belli olur,
Kötü söz dönüp sahibini vurur.
İyilik eden her zaman huzur bulur,
Kırıp dökmeden yaşamayı gaye bil.

​Açılan kucağa hürmetle yaklaş,
Tipiye kapılma, sabırla bağdaş.
Akıl ile vicdan olsun sana yoldaş,
Eğriyi bırakıp doğru yolu bil.

​Girdiğin meydanda tartarlar seni,
Emeğin değeri belirler dünü.
Boşa harcama elindeki günü,
Ömrün kadrini, geçen vakti bil.

​Kibre düşer ise attığın adım,
Ne neşe kalır ne de bir tadım.
Doğruluk olsun tek bir muradın,
Özdeki cevheri, dengini bil.