​Çürük fikirlerle kurup dünyayı,
Boş lafla doldurur bardağı, çayı,
Kendine mülk sanır güneşi, ayı,
Her şeyi bildim der çatlak beyinler.

​Akıldan nasibi bir arpa boyu,
Bulanık akar hep bunların suyu,
Tükenmek bilmiyor bu çirkin huyu,
Boşuna yırtınır çatlak beyinler.

​Nereye el atsa elinde kalır,
Faydasız işlerden teselli alır,
Çıkmaz sokaklarda hayale dalar,
Menzile ermiyor çatlak beyinler.

​Sanır ki cehalet bir yüce makam,
Eğriye eğri desem çıkarır rakam,
Kurduğu terazi bozuktur tamam,
Tartıyı bilmiyor çatlak beyinler.

​Baksan sanırsın ki hepsi bir âlim,
Sorsan her konuda tam bir muallim,
Dünyaya yük olmuş böyle bir zalim,
Haddini bilmiyor çatlak beyinler.

​Meyve de vermiyor kurumuş dalı,
Pazarda satılmaz çürük olan malı,
Yanlışa doğru der, karaya halı,
Alemi kandırır çatlak beyinler.

​Aklı bir karış hep havada gezer,
Kendi yanlışını doğruya bezer,
Okuyup yazmadan her şeyi çözer,
Masala inanır çatlak beyinler.