Ayaklarından vurulmadan ölemezsin
Şarapneller alfabe ayırmaz ki
Aldırma, diyeceklerim darmadağınık
Kahramanlı gürültüler uyuyor


Yatısına kalınan olsa da izdiham
Olsun, sesler iyidir
Anlat sen, ama
Ama bir ültümaton değil
Bir yıldızı tutup yelesinden koşturacağım
Toprağının karanlığına
Yalanlar hecelenir bazı ,beyaz ve masum
Bir uçurtma büsbütün uzaklar
Kılcal çizikler atılır
Düşüncenin bedenine boydan boya


Sevmenin iki bin yirmi altı engeli
Homurdanan palet
Düz yazımın mekanize taburları
Çiğnemeden gök kırların
Çok renk çimenlerini
Kalp al yumruğunu atmadığında
Bir kavuşmalık anın duvarına
Dilin, adın yalpalayarak gel illâki
Hiç içmeden güneşli bağların efsunlu kanından
Gülümseyenlerin promil sayısalı sıfır
Kızıl bir akşamın raksı flemenko
Sabahlı ezanların ufkundaki nurdan
Bir iman kat bana


Çok şey konuşuldu, aksanlar aciz
Ama, de sen sedyelerin çilesini
Hiçliğini ,ağır sırtların tavanlardan çok olduğunda
Bir çatı örtüsü gibi kapansan üzerime
Demem sana, kıpırdamam
Bir mezar adabı gibisine azalarımın şahitliğinde
Al sen dudaklarımın ömürlük külünü,
Çıtı çıkmayan taş avuçlara
Ama, sakın susma




ş