Ritmin ahengine isyan
İnatla geliyor kendine ve zamana zarar
Gök evler yıkarak sözler
Be cancağızım ,
Dert insanı besler
Etini dişlemeden acının çelik ağzına
Parçalanır ezelini korunaklayan
Gösündeki gök kafesler

Görmek güne net değil
Yokuşlara zoraki direnen cumbalar
Yangınlara müebbet duman
Hak bizide elbet nefesler
Öfkenin kuleleri taş istifi
Gecenin sokakları sayısız cinayet sebebi
Yoruldum halim yok denmez
Kabuklu göğüslere tutkuyla
Dokunur çıplak ölüm
Utanırım sıkılırım benden bana
Feryatların dilsiz taneleri geçen
Su mu demişti adına hep
O yağmurdan düğün

Görmesek toprağın gözlerini
İnanırdık sonsuzluğun gelmeyeceğine
Ben inanırdım ellerine
Ellerime, uzakların gece saçlarına
Meltem aksanlı örgü
Ağaçlar da yükselip yıkılıyor
Bir tohum tanelik iman, seni beni
Var eden değil mi




ş