Zararın neresinden dönersen kârdır beyim
Sonra dizine vurup ahlar vahlar çekme sen
Bin yıllık Atasözü, bu ne güzel bir deyim
Ağlayıp sızlayıp da, gözyaşını dökme sen.

Yediğin kazıklardan nice dersler alırsın
Etme bulma dünyası lâyığını bulursun
Çektiğin çilelerle yük altında kalırsın
Elinden tutan olmaz, yerle yeksan çökme sen.

Sanma ki yaptığının ahları yerde kalır
Ağzından çıkardığın beddua geri gelir
Yeri gelir bedenin seni taşımaz olur
Yetim çocuklar gibi boynunu da bükme sen.

Ah ne olurdu keşke öteyi görebilsen
İyi güzele doğru hayaller kurabilsen
Sorulan soruların muhatabı sensin sen
Gözünü yukarıya utanarak dikme sen.

Bilirsin kar düşmezse tarlalar kalır kurak
Bereket fışkırmazsa adına derler çorak
Gelecek kuşaklara ardından dua bırak
Kötülük tohumunu bile bile ekme sen.

Tabiatta her şeyin ayrı ayrı tadı var
Emanete sahip çık sana kalır yadigâr
Mevsimler bizim bazen zarar bazen kâr
Bağını bostanını güz gelmeden sökme sen.

Neyzemî öğüt verip bazen kendi tutmuyor
Ne kadar konuşsa da çocuk bile yutmuyor
Hesap kitap etse de güneş erken batmıyor
Başkasını bırak da kendini de yakma sen.

Necati OCAKCI (NEYZEMÎ)
ANTALYA