Israrımda sebep var, sevsen de sevmesen de
Bu davaya başımı adadım bile bile
Her şeyine razıyım övsen de övmesen de
Hayırlısı diyorum düşsem de dilden dile.

Bırak yanarsa yansın, her yanı ateş sarsın
Gönlümün köşkündesin benim gözümde yârsın
Dilimde ismin hece her anımda sen varsın
Beni üzdüğün yeter, yeter çektiğim çile.

Her yanım akrep yılan içerime doluyor
Nerde bir belâ varsa gelip beni buluyor
Olmuyor bir şekilde, eksik yüksek kalıyor
Ne kadar uğraştımsa dolmuyor okka kile.

Aşk oduna düşeni sakın siz de yakmayın
Yapıyorum diyorken gönülleri yıkmayın
Alası içindedir görüntüye bakmayın
Közüm özümde benim dışım dönse de küle.

Derdi gamı tasayı boşamaya geldim ben
İtirazı olmayan aşamaya geldim ben
Vergisi algısıyla yaşamaya geldim ben
Yarını Allah bilir kim kala kimler öle.

Muhabbetten dem alan ezelinden dâhidir
Bülbülü bülbül yapan zemherinin ahıdır
Baharı müjdeleyen çiçeklerin şahıdır
Dikenine razıyım konarken gonca güle.

Öne bahane sürüp dırdır edip yakınmam
Muskaya itibarla mavi boncuk takınmam
Sevgimi haykırırken kimselerden sakınmam
Göğsümü gere gere vermişim esen yele.

Neyzemî coştu yine gürel -gürül akarım
Sabır -sabır üstüne, dişlerimi sıkarım
Vuslata ermek için dünyaları yakarım
Sana doğru koşarım dağları dele dele.

Necati OCAKCI (NEYZEMÎ)
ANTALYA