Yaban ellerden gelmiş, yurttan yuvadan uçmuş
Has bahçemin içinde dalıma kondu birden
Ha güneşti ha aydı, nuruyla ışık saçmış
Goncasıyla beraber gülüme kondu birden.

Soğuktan titriyordu sanki minik serçeydi
Asaletli duruşu antikadan parçaydı
Özü sözü mücevher nadide bir sırçaydı
Kanadı kırılmıştı koluma kondu birden.

Yüreğinden yanmıştı söndüreyim gel dedim
Seni çok seviyorum bunu böyle bil dedim
Giden geri gelmiyor birazcık da gül dedim
Kimseye güvenmezken elime kondu birden.

İçimden geçenleri bir -bir anlattım ona
Ben bir Yörük beyiyim sakın atma yabana
Dedim hayranlar kaldım mücadele çabana
Benim de acınacak halime kondu benim.

Düşmanı olsa bile hemencik barışırdı
Yeter ki insan olsun içine karışırdı
Kar altında kardelen baharla yarışırdı
Acıya aldırmadı çalıma kondu birden.

Yürekten yaralıydı yüce dağın karıydı
Yazın buğday burçaktı güzün sarı darıydı
Çiçeğimden beslenen kelebekti arıydı
Sütte ağzı yanmıştı balıma kondu birden.

İlk görüşte vuruldum içimi ateş sardı
Tam isabet kaydetti gelip kalbimi vurdu
Beni ona bağlayan ortak duygular vardı
Ay yıldızlı bayrakta alıma kondu birden.

Ona olan sevdalık günden güne gürleşti
Pamuk gibi elleri ellerimle birleşti
Aşkın yaşı olmuyor içerime yerleşti
Günü ayı bırak da yılıma kondu birden.

Necati bakışıyla eriyip solup gitti
Azıcık aklı vardı o da terk edip gitti
Farkında değil ama beni tarumar etti
Ummadığım bir anda yoluma kondu birden.

Necati OCAKCI (NEYZEMÎ)
ANTALYA

TEŞEKKÜRLER

Ne kadar uğraşsam da dinlemedi sözümü
Bir an bile olsa da ayırmadım gözümü
Neyse ki en sonunda karartmadı yüzümü
Umudumu kesmişken soluma kondu birden
____ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)