Yıl bin dokuz doksan üç hangi ay dersen şubat
Çorum’un Alacası gecenin bir yarısı
Tüm mahalle ayakta ne oldu bu geç saat
Sahura kalkmış evler çoluk çocuk karısı
Ateşlenmiş tandırlar tüm kadınlar imece
Sacın üstü mayalı ziyafet var bu gece
Mani söyler davulcu neşeli yedi hece

Alaca‘da Ramazan
Oruç tut sevap kazan
Kötüye verme geçit
Belayı bulur azan

Akşamdan hazırlanan eşkilenmiş hamuru
Üşenmeden kalkarak pişirirdi anamız
Dinlemezdi ne kar kış ne de yağan yağmuru
Yanında çalkaması sade eksik bir kımız
Tüm ramazan ayakta düğün şenlik mahalle
Kıyaslanmaz o günler ne bu yıl ne o halle
Yapamadın sobayı yelle Muradım yelle

Mani desen bol hani
Gece de yenir yahni
Ramazan’a erince
Coşar mı cümle fani

Hiç unutmam yatmazdık gece sahura kadar
Mahalleyi turlardık bizimki yaramazlık
Ülfetin kanatlıya taş atma çünkü radar
Akşamdan hazırlıklı aile kalabalık
Bitişikte Hayrullah amcaya olmaz yamuk
Anlayışlı Merdane teyzemiz kaçın çabuk
Ne anılar yaşadık olsa da abuk subuk

Davulcuyu kovalar
Davar köpeği davar
Doğrular yanlışları
Temizler öyle savar

Alaca’da bir başka yaşanırdı Ramazan
Çocuk genci yaşlısı neşelenir coşardı
Cıvıl cıvıl bir telaş girerken vakti ezan
İftar topu patlarken herkes eve koşardı
Akşamları mutlaka mantı yenir en önden
Soğuması beklenmez neden acele neden
Tabak tabak yemekler istenirdi yeniden

Ne güzeldi Ramazan
İftardaki o ezan
Sahur desen pek güzel
Çok azdı oyunbozan

Canbolat Murat özler geçmişini yâd eder
Ne güzeldi o günler hele de vakti seher
Mukabele teravih üstünden siler keder
Köylerde başka güzel Ramazan yeri şeher
Toplulukta bereket bu ayda gelir rahmet
Şeytana uyma sakın üstüne gelir zahmet
Salavat getir her dem ey bir ümmeti gül Ahmet



19 Şubat 2026
Murat Canbolat