Uzakta arama, bakma sağ sola,
Gönül sarayına gir, Hızır sendedir.
Dikenli yollardan sapma hiç yola,
Özündeki sırra er, Hızır sendedir.

Boşuna dolanma derya denizi,
Sende gizlemişler kutlu izi.
Sil kalbinden artık kiri ve pası,
Aynaya bakınca gör, Hızır sendedir.

Garibin elinden tutmak gerekse,
Mazlumun ahını duyup sevse,
Bir damla su olup çöle inerse,
Dertlere dermanı ver, Hızır sendedir.

Kâmil insan olmak asıl dert imiş,
Nefsini öldüren gerçek mert imiş.
Bu dünya bir han ki, sanki sert imiş,
Vuslatın sırrına var, Hızır sendedir.

İlim deryasına daldığın zaman,
Bilim ışığıyla dolduğun zaman,
Sanatla gerçeği bulduğun zaman,
Güneşten daha ak, nur Hızır sendedir.

Kitap kitap gezip yorma kendini,
Yıkıp geçmelisin nefsin bendini.
Oku da anla şu kendi kendini,
Mushaf da, Kur’an da inan sendedir.

Zerrede gizlidir koca bir alem,
Yazan O, yazdıran O, elde kalem.
Sana senden yakın, ne gam ne elem,
O kutsal nefesi der, Hızır sendedir.

Aç kalsan doyurur, çıplak giydirir,
Sevgiyle başını yere eğdirir.
Hakk’ın cemalini kalbe değdirir,
Gönül gözü ile bak, Hızır sendedir.

Kibir kalesini yerle bir eyle,
Güzeli görerek her vakit söyle.
Yaradılış gayen, hikmetin böyle,
Cümle kainatla bir, Hızır sendedir.

Cehalet zifiri karanlık gece,
İrfan ehli çözer zorlu bilmece.
Hakikat dediğin bir tek hece,
O hecenin içindeki kâr Hızır sendedir.

Sanatla dokunur hayatın teli,
İlimle durulur coşkunun seli.
Bırak bu inadı, ey dünya kulu,
Aklınla bulduğun yar, Hızır sendedir.

TURHAL’ım özünden sözü almıştır,
Aşkın deryasına her an dalmıştır.
Aradığı dostu sende bulmuştur,
Gayrı uzak değil, pir Hızır sendedir.

Hüseyin TURHAL