Ey gönül, kalk ki doğar rahmet ile nûr-ı sıyâm,
Açılır kalbine Hakk’tan yine bin bâb-ı selâm.

Gece kandil gibi yan, gündüz ol ihlâs ile sâf,
Çünkü bu ayda iner arşa kadar her bir itâf.

Sus dilin, zikre yönel, kalbini Kur’ân ile yıka,
Bir nefeslik gafletin bin yıl olur rûha sika.

Sofra açsan yoksula, gökte melek secde eder,
Bir hurmayla verilen sadka cihan değeri eder.

Nefsini açlık ile terbiye kıl ey dil-i zâr,
Tok olan anlamaz asla ne imiş hâl-i figâr.

Seherin vaktinde kalk, gözyaşını tesbih eyle,
Bir damla yaş ile bin derdini tebdîl eyle.

Bu ayın her gecesi Kadr’e açılan bir kapı,
Arayan bulur onu, terk ederse her sapı.

Ey gönül, fırsat budur, geçmeden eyyâm-ı şerîf,
Affa mazhar olasın, kıl niyazını latîf.

Son nefes gelmeden evvel bu fırsat ganîmet,
Ramazan göçtü mü kalmaz sana böyle bir nimet.