Suskun gecelerde adımı andın
Karanlık kaderim sende uyandı
Vazgeçtim her şeyden, bir tek sen kaldın
Ruhuma doğan ilk andı gözlerin
Yitik bir seyyahken ömrün yolunda
Bir harita çizdin kalbimin fonunda
Ne dua bilirdim ne de sonunda
Alnıma yazılan handı gözlerin
Ne kılıç çekildi ne kan döküldü
Ama bir bakışla bütün ben söküldü
Savunmasız kaldım, kalem eğildi
Gönlümü fetheden candı gözlerin
Bir anlık bakışın ömre bedeldi
Zaman diz çöktü, saatler tembeldi
Ne varsa içimde sana yöneldi
İçimi yakan o korundu gözlerin
Ne meyhane gördüm ne de bir kadeh
Sarhoşluk dedikleri sende ilâhî
Ayılmak istesem bile nafile
Aklımı benden alan dindi gözlerin
Bir yangın bıraktın, külsüz ve dumansız
Ne kaçış mümkündü ne de savunmasız
İnsaf bilmez derler, sen pek insafsız
Kalbime saplanan andı gözlerin
Eğer bu bir suçsa razıyım suça
Cezam sen olayım, sürgünüm kucağın
Ne mahkeme ister ne de bir ferman
Hükmümü veren sultandı gözlerin