Nihal, bak gözlerime, anlatayım derdimi,
Bir bakışın yeter, tutuşturmaya içimi.
Gülüşün bir bahar, saçların rüzgarda dans,
Sende buldum ben, ömrümün en güzel şansını.

Tenin bir şeftali, sıcak mı sıcak,
Dokunsam, yanar mı bu parmaklar, kıvılcım saçarak?
Uzanıp yanına, sözler dökülür dudağımdan,
Anlatsam, anlatsam da bitmez bu sevda.

Bazen bir kahkaha, bazen derin bir sessin,
Geceleri rüyalarda, gündüzleri nefessin.
Elim eline değse, bir heyecan, bir telaş,
Sanki kalbim durur, başlar bambaşka bir savaş.

İsmin Nihal, dilimde ezber,
Sadece sen varsın, bu kalpte, bu kafeste yer.
Şimdi uzansan öyle, usulca yanıma,
Anlatsa gözlerin, ne varsa dudaklarında yarına.

Karanlıkta bir buse, kıvrılan bir beden,
Ateşten bir kor, hiç sönmeyen.
Bu gece seninle dans etsin arzular,
Koparıp aldığımız o en güzel duvarları.

Ne kelimeler anlatır, ne de sıradan bir ses,
İçimdeki bu yangın, sadece sana kavuşmak ister.
Adın Nihal işte, hem huzur hem de dert,
Gel, bu şiir bitsin ama sevdamız asla bitmesin… fert.