Bir çift göz düştü gönlümün dergâhına,
Geceler kandil oldu, ay secdeye vardı.
Adını andıkça rüzgâr gül kokusuna büründü,
Kalbimin kapısını aşk usulca araladı.

Sen bende bir sır oldun, ben sende bir dua,
İki nehir gibi aktık aynı denize.
Ten değil yalnız, ruh da hasret çeker,
Aşk, vuslatı önce gönülde ezer.

Kirpiğin bir yay, bakışın sessiz bir ok,
Bir tebessümün bin cihana bedel.
Elin elime değmese de gecelerce,
Yüreğim avuçlarında açan bir gonca.

Ben seni dünya diye sevmedim,
Sende sonsuzluğun kokusunu duydum.
Bir derviş gibi adını zikrettim,
Her nefeste sana doğru yürüdüm.

Ey gönlümün sultanı,
Ne taç isterim ne taht.
Bir omuz başında dinlenen akşam,
Bir tebessümün yeter bana baht.

Varsın yollar uzun olsun,
Varsın hasret ateş olsun.
Aşk, sabrın kandilidir;
Bekleyen gönül, sonunda vuslat bulsun.

Gel, kalbimizin bahçesine bahar ol.
Ne ben sende kaybolayım, ne sen bende eksil.
İki can, tek huzur olalım;
Muhabbet, en güzel ibadet gibi çoğalsın.