0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
89
Okunma
Ölüm…
Bir aşk yolculuğudur.
Sevdiren sevmeyi,
Merhameti öğreten de O’dur.
O ki şah damarından
Daha yakın olandır.
Toprağın asıl sahibi,
Zamanı gelince ister emaneti.
Kısa bir ömrün
Uzun soluklu mutluluğu gökte;
Görünmez, münezzeh bir yerde.
Vardır insanoğlunun gözünde perde.
Aç kapısını, muallim;
İnsanoğlu birbirini öldüren zalim.
Yoktur yarına çıkacak mecalim,
Perde perde kapattım gözümü.
Solumda görünmez bir yangın,
İçten içe eriyor gönlümü.
Deryalar taşıp dökülse de,
İçsem okyanusu;
Damla damla yağsa beni yağmur gibi,
Sönmez görünmez Alevi …
Hayat ile diktim dilimi,
Kan rengi susuşlar…
Besteledim kalabalık insanlara.
Rüya oldum,
Uyandım beni.
Perde perde kapattım gözlerimi.
Serdar Özyanız
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
