Kimliksiz bir coğrafyadan düştüm yollarına,
Acının hangi yüzünü anlatayım sana?
Kalbimin orta yerindeki sessiz yangını mı,
Yoksa toprağın ruhumda bıraktığı sancıyı mı
Her yerim ayrı sızlıyor sevgili;
Bir yanım memleket sancısı, diğer yanım seni sevmenin acısı...

Kendimiz olamadık bir türlü,
Sen olmayı da, biz beceremedik...
Devlete kurşun sıkmış gibi
Seni sevmeyi suç gördüler..
sınıra kaçak giden bir çocuk gibiyim
Bir tas su koru bir ekmek ,
sıcacık bir yuva,
hayallerinde vazgeçtim…

Benim dilim yaralı, yüreğim gibi
sevdan yasaklı mem ile zin gibi
Kuşatılmış bir kentin ortasında,
Silahsız ve savunmasiz kalmaktır
seni sevmek…

Sana hangi işkenceyi anlatayım?
Gözaltında kaybedilen gençliğimi mi,
Yoksa faili meçhul giden gülüşlerimi mi?
Severken
Bizim buralarda aşk,
Zulmün ortasında açan bir dağ çiçeğidir;
Koparmaya kıyamazsın ama yaşatmaya da gücün yetmez.

Bir yanım gevera rengin gibi yorgun,
Diğer yanım senin gözlerin gibi uzak,
Sen metrepolun aydınlık caddelerinde yürürken,
Ben Cilo’nun eteklerinde, dilime hasret kalıyorum…
Sözcüklerim kelepçeli, sevdam mülteci...
Ne seni unuttum, ne de kim olduğumu;
ikisinin arasında kalan uçurumda,
Her gün biraz daha can veriyorum….

Rüzgarınkalemi..