Bütün ömrümü,
bir anın içine sığdırıyorum…

Saatler çoktan yorulmuş,

zaman geçmek bilmiyor…

ve ben, sende durmuşum….

Mevsimler değişti ardımdan,
Yıllar küstü,

Şehirler eskidi,
Yollar durdu,

Ben hâlâ o günün kıyısında,

Ellerin bıraktığı,
sıcaklıkta yaşıyorum….

Bir takvimin yaprağını koparmak kolay da,

İnsanın içindeki anıları silmesi 
mümkün mü….

Gözlerimi kapatsam
 sesin düşüyor karanlığıma,

Açsam, sensizliğin ortasında 
koca bir boşluk büyüyor içimde…

Yıllar her şeyi değiştirdi,

Aynalar başka yüzler gösterdi,

Geceler başka hikâyeler yazdı,

Ama sen hala içimde,
toprağa o ilk düşen,
Yağmur damlası kadar tazesin….
Sen bende değişmedin…


Sen,
ömrümün ortasına saplanmış,

Unutulmaz bir anın
 hiç dinmeyen yankısısın…
Ve ben hâlâ,
 seninle durmuş saatlerde,

Yaşamaya devam ediyorum…

#Rüzgarınkalemi…