Gel, iki dilden bir insan olalım,
Sen Kürtçeden sözcükler bul bana,
Ben sana tercüme olayım…
Sen bana “Ez ji te hez dikim” de,
Ben sana “Seni seviyorum” diyeyim.

Sen bir kelime söyle,
Ben o kelimenin içinde kaybolayım...
Bir bakış bırak gözlerime,
Ben en güzel şiir sanayım.
Sen adımı bir kez an,
Ben bütün yalnızlıkları sana adayayım.
Ben sana, bir cümleyle başlayıp,
Bin şiire sığdıramayayım..

Ne kadar yazsam eksik,
Ne kadar sevsem yarım kalansın.
Sen, kelimelerin bittiği yerde başlayan,
Şiirlerin anlatmaya yetmediği,
Yüreğimin en güzel imkânsızısın..

Sen bana kelimeler getir,
Mem û Zîn kitabında,
Ehmedê Xanî’nin bağında…
Ben gözlerinin içine bakarak,
Bir ömür sende kalayım…
Sen bir adım gel bana,
Ben sana kaçak yollar olayım.
Aramızdaki tel örgüleri aşayım,
Sınırları yıkayım,
Adına, en güzel şiirler yazayım…
Sen yeter ki gel,
Bütün ayrılıkları karşıma alayım.

Gel, aynı cümlede buluşalım…
Legal, illegal fark etmez,
Manalı, manasız yar etmez…
Sen beni kendi dilinle sev,
Kendi dininle sev,
Kendi yüreğinle sev…
Ben seni;
Bütün dillerde,
Bütün dinlerde,
Bütün sınırların ötesinde seveyim…

Aşk, birbirinin kalbine tercüman olabilmektir.

Bir gün herkes kendi dilini konuşursa,
Biz aynı dilsizlikte kalalım.
Sen bana bakınca Evîn,
Ben sana Evîndar olayım,
Sözün bittiği yerde,
Sen bana şiir,
Ben sana yanayım..
En güzel sevda,
Kelimelerin bittiği yerde,
Birbirini anlayabilmektir..

@Rüzgarınkalemi…