İstedim bir kez olsun nur gölüne batayım
Dertleri harmanlayıp sevincime katayım
Hay ben böyle talihin anasını satayım
Tam yakalayacakken kuş olup uçuverdi.

Yerde gökte arasam böyle fırsat bulamam
Karşıma dikilmişken bigâne de kalamam
Arzular cuşa geldi böylesine dolamam
Bir yaz yağmuru gibi geldi de geçiverdi.

Bu sevda ne kendine ne de bana yaradı
Gözümde serap oldu fersah -fersah ıradı
Ben de anlayamadım bilmem neydi muradı?
Ardına hiç bakmadı yâd eli seçiverdi.

Her şeyi göze aldım o da bunu fark etti
Öncesinde iyiydi bir sonrasında çark etti
Ortada sebep yokken memleketi terk etti
Göz açıp kapamadan bir anda kaçıverdi.

Neler -neler söyledim bu derdi yıkma bana
Acemi çaylak gibi karşıma çıkma bana
Ayrılık çelengini ne olur takma bana
Bekleyen varmış gibi kanadın açıverdi.

Ben gidiyorum dedi öylece kalakaldım
Çekinmeden dedi ki, kararı çoktan aldım
Ben kendimden geçmişim içmeden sarhoş oldum
Kadehini doldurdu su gibi içiverdi.

Yapma etme desem de inadından caymadı
Bir kulağından geçti öbürü de duymadı
Kabahat benden gitti, hatır gönül saymadı
Yeşeren anıları kökünden biçiverdi.

Neyzemî’nin bu yüzden asık yüzü gülmedi
Ona değerler sundum kıymetimi bilmedi
Kusurları not aldı defterinden silmedi
Göçmen kuşlar misali gönlümden göçüverdi.

Necati OCAKCI (NEYZEMÎ)
ANTALYA

TEŞEKKÜRLER

Güneş açmış ışığı cama doğru vururken
Bahçedeki fidanlar susuzluktan kururken
Pencere önündeki saksılar boş dururken
Çiçek tohumlarını tarlaya saçıverdi
____ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)