Sularda asılı onlarca şişe
Her birinde bir pusula saklı
Hiç gezilmemiş kıyılar buldum
Rengarenk yüreklerin izleri vardı


Keşfedilmemiş falezler
Dalgalarla kayalıkların arkadaşlığı
Henüz kimse çöp filan atmamıştı
Sevilip de terk edilmemişti kimse


Zihin adamın dibinde
Kırmızı elbisemi geçirip üstüme
Diz çöktüm yüreğime
Ağlama dedim
Dalgalara özenip de
Coşma


Kumları kurcaladım
Deniz kabuklarını saydım
Sahi kaç gün olmuştu
Göğün altında maviyle buluşalı
Kaç Güneş doğup batmıştı
Senli rüyalardan uyanalı


İçinde hasret türküleri çalınca
Kulağına dayayıp deniz kabuklarını
Dünya’ ya bırakıldığın o ilk anı hatırla
Nasıl da ağlamıştın
Bu kadar isteksiz gelip de
Hayat dolu yaşamak isteyişin
Beni düşündürüyor olsa da


Ada’ da zamansızlık vardı
Üzerimde kırmızı elbisem
Elimde ince belli çayım
Dönüp durdum
Düşüncemle dans eder gibi
Sevip durdum
Bir gün yüreğim
Kırmızıya
Yelken açacakmış gibi


Yüreğimi kaldırdım
O sabah erkenden
Sonsuz düşlere sarıldım
Dün biterken

ŞuLeCan