Hiçliğimi büyüttüm dün gece,
akıl küpünden t.aşırdım yarınları.
Küçük bir mumun alevinde
yaktım suskun yakarışları.

Sırrımı sordum yıldızlara,
geceye mahpus gözlerle;
erittiler demirden evleri,
tesbihe dizdim
geceden bozma hayalleri.

Şiire yordum zihnimden geçenleri,
şiirle tefsir ettim bilinmezliği.
Gerçek göründü, çekilince yalan;
şiire yürüdüm,
tebessüm etti çile ipini saran.

Eğildim, büküldüm,
dimdik olmamı istedi Yaratan.
Yağmur uğradı kentime,
ıslandım;
hüzünler asılı kaldı boynumda.
Yeni başlangıçlar diledim.

Yüreğimi topraktan alalı
hâlâ taze, hâlâ kırmızı.
İntihar sandığımız susuşlarda
saklı toprağın baharı.

Köklerinde aşk olana
dünya gamları sökmez.
Yitik diyarlarda dolaşmaya benzer aşk;
aramak adamı yormaz,
sevda adamı yormaz.

Hiçliğimi ağlattım dün gece,
gülümsedi varlığım...

Şule Meryem Canpolat Şimşek
10 Temmuz 2012