kitaap

göğe asılmış
uzunca soy ağacım
henüz doğmamış yanlarımı
topluyor rüzgar

esiyorum
geldiğim iklime
her soluk
sonsuzluğun intiharı

kitap diye bağırıyor bir çocuk
alnıma yazılıyor
satır arası boşluklar

her duraktan bir harf
her yaştan bir rakam
budur belki hayat bulmacam

alnıma vuran ışık
fersiz

küvezden doğuyor
ölümler

balık

suda büyüttüğüm düşlerimi
balık sırtında yürüttüm
millerce

pullarına yazdım
aşk şiirlerimi

ustaca ezberledim
rolümü

karaya vurmasaydım
bir sabah
devam edecekti
suda hayat

unuttum
bütün su günlüklerimi

şimdi onlardan öğreniyorum
iyiliğin denizinde yüzmeyi

yeniden okumaya çalışıyorum
pullarında saklı
mektuplarımı

yaslı gözlerinde
sonsuzluk ağlıyor

ekmek

bu kitaba
paha biçilmez diyor çocuk

soy ağacımdan sallanan
yapraklar titriyor

doğmadan ölmüşüm
annem başımda
dualar ediyor

ekmek telaşında
üçer beşer sayfalar geçiyor

yüreğimi acıtıyor kitap
yazılmamış cümlelerin beşiğinde

göğün dalları sallıyor
umutlarımı

köklerinden emiyorum
yalnızlığımı

kitabı baştan okuyorum
sular hep dalgalı

bir köprüden geçmek gibi hayat

sıkıyorum yüreğimi
gıcırdıyor köprünün ipleri

aldırmadan üstünde
balık ekmek yiyorum

işte bütün
kitabın hikayesi

01 Ağustos 2012