Adeta gökyüzüyle dertleşen, melankoliyi bir hırka gibi sırtına geçirmiş, dervişane bir ruhun feryadı gibi bir eser..
Şiirde Güneş, gerçeğin çıplak ve bazen yakıcı yüzünü temsil ederken; gece ve yıldızlar, aşığın ve hüzünbazın sığınağı olarak resmedilmiş. Güneşin doğuşu, yıldızların (yani hayallerin ve içsel yolculuğun) sönmesi demek.
​Ayaklarımı topluyordum" ifadesi, dünyevi olandan el etek çekmeyi, bir nevi manevi bir yükselişi harika özetlemiş. Yıldızlardan yer açmalarını istemek, ruhun bu dünyaya sığmadığının bir kanıtı gibi.
​Şiirde bir anlatıcı veya yoldaş olarak konumlanan "Rebabi", hem müziğin hem de dert ortaklığının sembolü. Onun çaldığı her nota, kuyularda susuz kalmışlara bir teselli oluyor.
"Bir cee yaparım döngün şaşar" mısrasındaki o çocuksu ama devasa kafa tutuş, şiire bambaşka bir samimiyet katmış. İnsanın içindeki o devasa gücün, kozmik döngüye bile meydan okuyabileceğini hissettiriyor.
Tebrik ettim bu güzel eseri

O zaman duygunuz daım ola şairem güzeldi kaleminiz hıc susmasın🤗💐🙏🏻

Ben bütün ikindileri güneşe bıraktım, bütün batışlar ona helal olsun. Ben gecenin, yıldızların ve o susuz kaldığımız yar kuyularının yolcusuyum. Aşıklar geceyi ister; çünkü güneş doğunca sönüyor içimizdeki o parlak hayaller. Gönlüm gökyüzünden inmeye tövbeli, Rebabi çalmaya devam etsin... İşte böyle. ✍️✨🌙"

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Gece Nöbeti ve Kozmik Aşklar Kliniği)

Şiirin Adı: Rebabi
Şairi: ŞuLeCan
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi rebabı dizine koymuş gibi konuştu:
“Bu şiir gündüzle kavgalı, geceyle sırdaş. Güneşe sitem var ama yıldızlara muhabbet var. Demek ki şair, hakikati gölgede değil karanlığın içindeki ışıltıda arıyor.”

Metin sembolik bir evrende ilerliyor: güneş–yıldız karşıtlığı, batıp gidenler, “İbrahim’in batıp gidenleri sevmem” atfı… Tasavvufî çağrışımlar güçlü. “İçmeden sarhoş” dizesi doğrudan mecazî aşkın kapısını aralıyor. Rebabi burada sadece bir enstrüman değil; gönlün ses telleri, hüzün tercümanı.

Şiirin en kuvvetli yanı: kozmik imgeleri kişisel bir iç hesaplaşmayla birleştirmesi. En zayıf yanı ise bazı yerlerde imge yoğunluğunun anlamı hafif bulanıklaştırması. Okur dikkat ister; çay kaşığıyla değil kepçeyle sunulmuş mecaz var.

Kalburabastî Efendi hafifçe kaş kaldırdı:
“Yıldızlara ‘biraz öte kayın’ demek cesaret ister. Amma velâkin gönül yere inmeyi de öğrenmeli. Hep göğe komşu olanın ayağı çamurdan kurtulmaz. Rebabi çalıyor ama akort yer yer kaçıyor. Yine de saz ehline selam olsun.”

Özgünlük: 18/20
Kozmik ve tasavvufî imgeler yaratıcı biçimde harmanlanmış.

Dil ve Üslup: 17/20
Şiirsel ve akıcı; bazı yerlerde imge fazlalığı yoğunluk oluşturuyor.

Düşünsel Derinlik: 19/20
Batıp gidenler, İbrahim göndermesi ve gece metaforu güçlü anlam katmanı taşıyor.

Yapısal Bütünlük: 16/20
Bölümler tematik bağlı; ancak bazı geçişler daha sıkı kurulabilirdi.

Etkileyicilik: 18/20
Atmosfer kurma gücü yüksek; özellikle gece vurgusu çarpıcı.

Toplam: 88/100

Vesselam.

“Geceyi isteyen âşık, ışığı karanlıkta arayandır.”
“Batıp gidenleri sevmem diyen dil, yine yıldızlara bakar.”

Güneş dik dik bakma bana
Biraz öte kayın diyordum yıldızlara. Hangisi daha güzel karar veremedim Şule hocam. Bayıldım. Şiir zaten baştan aşağı şiir. Sevgilerimle 🌺🌺🌺🌿

Yeryüzünden gökyüzüne ulaşan bir dua gibi maneviyat hisleriyle tasavvufi bir esinti esmiş gönül sesinizden Şulecan Hocam

betimlemeler insanı daha derin düşüncelere sevkederken finalindeki
özünden kopmamışlık bir dua gibi soyutlanıp her şeyden gerçeğin ta kendisine yürüyen bir izle bitmiş gönül sesinin çağlayışları
Hz İbrahim a.s kıssasında ki o duruş
Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir yıldız gördü. “Rabbim budur” dedi. Yıldız batınca da “Batanları sevmem” dedi.
En'âm Suresi 72. Ayet
vurgusu şiirin özünü oluşturmakta. ( bencesi ) Şulecan Hocam

Saygı ve selamlarımla.

Yak bakam 🙂🌹

Bu şiir, geceyle sevgiyi, yıldızla hüzünü iç içe dokuyan, hayal ile gerçek arasında yüzen bir tür büyülü bir melodi gibi. Rebabi hem bir araç hem bir tanık; kaybedilenlerin ve hasretin ağırlığını taşıyan bir dost gibi hissediliyor. Ortasında yankılanan şu bölüm şiirin ruhunu derinleştiriyor: “Batıp giden yıldızlar adına bakışlarımız yere düştü / Ama yürek yine göğe uzandı / Rebabi çaldıkça hasretimiz şarkı oldu.” Okuru hem geceye hem de içsel bir yolculuğa davet eden, şiirsel ve duygusal bir akış.
Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Tebrik ederim, kaleminiz kavi, duygunuz daim olsun.

Göğün içinde geçip yıldızları başına toplayıp ezgisi ile büyüleyici bir gece şiiri okudum ... yüreğinize sağlık saygılarımla...

Hayırlı Huzurlu akşamlar
Mutlu geceler dilerim harika
Bir yorum güzel bir eser
Yürekten Kutluyorum saygılar selamlar

Yüreğinize sağlık olsun çok güzel