Toz duman buralar Pera
Bir semtim yok yüreğimde
Sana uğrayıp
Akşam kahvesi içebileceğimiz
Sırt üstü yüzüyorum düşlerimde
Uyanıp baktığımda hiçbir yerde su yok
Hacer’ in çaresizliği zihnimi döndürüyor
Sayısız şavt
Sayısız tavaf
Hayır anlamıyorsun Pera
Herkesin acısı kendine yük


Evreka
Diye bağırdı dert küpü adam
Neyi bulmuştu bu kadar acemi bakışlarla
Çırılçıplak ve sevinçliydi yüreği
Ah aşk
Bu yeryüzünde ilk değil ki


Kazmayı bana vuruyordu hayat
Taş değildim biliyordum
Attığınız bütün çakıl taşları
Ceplerinizdeki ağırlıklardı
Artık taşıyamıyordunuz kendinizi bile
İçimdeki toprağı özlüyordunuz


Yüreğimde tadilat vardı
Elitlerin tabiriyle
Restore ettiriyordum hayallerimi
Küflü odalarımı boyatıyordum Pera
Kışlara dayanıklı çerçeveler seçiyordum
Hepsi de insan yüzlerinden
Yolda kalırsam diye düşünmüyordum asla


Kurumuş kaktüsün dikenlerine dalıyordu gözlerim
Dikenleri ellerimi acıtıyordu hala
Dayanıklı olan kaktüs değilmiş demek ki
Dikenleriymiş iklimlerimizi saran
Buralar ağzına kadar gazel
Görüyor musun Pera


Sen ilklerin ve asilliklerin yuvası
Tek bildiğin ışığını tebessüm yapmak
Gülücüğün leke çıkarıcı özelliği
Belki henüz keşfedilmedi
Evreka
Diye bağırmak istiyorum Pera
Bütün kirleri silip
Karanlığın içindeki ışığı
Çekip almak istiyorum


Güneş doğacak diye
Batacaksak eğer Pera
Batırmayalım hayalleri
Sırt üstü uzanalım göğe doğru
Bırak gökyüzü düşünsün
O bilir ne yapacağını


Sonra mı Pera
Hiçbir şey olmamış gibi uzanalım hayata
İster dümdüz ister balıklama
Ben sütü yüz santigrat derecede kaynatıp
Mikropları sileyim
Sen mi Pera
Sen de kahve yaparsın


Hayallerimde taptaze yoğurt mayalamak da vardı
Güzel günleri ufukta arama Pera
Ellerini açıp açıp
Güzel günler ellerinde


Ellerin Pera
Bugün de sımsıcak, kararlı
Ellerin sanki
Masmavi bir gökyüzü

ŞuLeCan