Sığmaz beyâna derd-i dilim, canından bezgin,
Kalbimde yanan âteş îmân bilir mi sandın.

Hangi ecel yazar ki düştü kalem elime,
Harf olur gözyaşlarım fermân bilir mi sandın.

Yokluğun ile varlığım oldu harâb-ı tâm,
Bu hâl-i şikestemi devrân bilir mi sandın.

Kirpiklerinden yağdı harf harf hicrânımın,
Âh u zârımı semâya bârân bilir mi sandın.

Sabrım fezâya sürdüğüm bir köhne kervândır,
Geçmeyi bilmez yolu, meydân bilir mi sandın.

Dön bir nazar ki gönlümün kestiği dem budur,
Yok say beni, eğer ki vicdân bilir mi sandın.

Gel, bir kaşık suda boğ bu fikr-i mükedderi,
Bir şerre bakar aşkı sûzân bilir mi sandın.

Kalbim sana kıyâm etmez, el kalkmaz üstüne,
Ver nâra gamı sesi pinhân bilir mi sandın.

Bir nefeslik cânı kaldı bu sînenin ey yâr,
Kül et vuslatı, keder ihsân bilir mi sandın.

Ağlayıp çektim sarhoş düşlerimi kınından,
Ateşi ıslak kan-ter, büryân bilir mi sandın.

Bulut ardında mahbûs bir ay gibi yüzünü,
Ben mahkûmum yokluğa hicrân bilir mi sandın.

Geceler sana kurbân, biçare şafaklarım,
Cennete güler duâm, şeytân bilir mi sandın.

Eylül Meral YAĞMUR