Yandıkça savruldum, külüm yetmedi
Yürüdüm taş toprak, yolum yetmedi
Kaç kere öldüm de ölüm yetmedi
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?
/
Kaç aşık dolaştı çölümü benim,
Tozla karıştırdın külümü benim.
Kırıp soldurdular gülümü benim,
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?
/
Bir resmin var saklı, baksam suç şimdi,
Yüreğim susadı, gönlüm aç şimdi.
Yoruldum, ayağa kalkmak güç şimdi,
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?
/
Kime güvendiysem sırtını döndü,
Kaç kere yandı can, kaç kere söndü.
Adıma Leylasız Mecnun dur dendi,
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?
/
Çıkarıp okuyun tüm fermanları,
Susmayın artık ey aşk kurbanları!
Aşk indirdi tahttan şah sultanları,
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?
/
Haruni’yi sevsen anlarsın yani,
Kimler geldi geçti, hepsi de fani.
Bazen Neşet oldum, bazen Mahsuni,
Bir ben miyim her gün yanıp ağlayan,
Bir ben miyim böyle coşup çağlayan?

Harun Yıldırım