Bu şiir, “Emanet” başlığıyla aşkı, sadakati ve gönül yolculuğunu derin bir biçimde ele alıyor. Şair Turgut Yörükoğlu, hem aşkı hem de yaşama dair sorumlulukları birer emanet gibi görüyor ve okuyucuya bu yüce değerleri aktarıyor.

İlk dizelerde, sözün ve sazın gücü vurgulanıyor:
“Sazım silah benim, sözüm mermidir / Sevdayı bilene emanet olsun.”
Burada aşka ve söze duyulan saygı, sanki kutsal bir görev gibi sunuluyor.

Orta bölümde, aşkın bir ölçüt olduğunu ve dertlerin Hak’tan devşirilmesi gerektiğini dile getiriyor:
“Aşkın mihenginde yatan kullarız / Mısra mısra derdi satan kullarız / Derde Hak’tan deva katan kullarız / Dertlerim alana emanet olsun.”
Bu, hem aşkın hem de insan olmanın sorumluluğunu içsel bir miras gibi aktarır.

Şiirin sonunda ise aşkın yayılması ve gönüllere dokunması, onu hak edenlere bırakılması dileğiyle tamamlanıyor:
“Aşk dediğin bir’le binleri sarar / Cümle mahlukatta özünü arar / Alem-i ervahta verilmiş ikrar / Aşk ile gülene emanet olsun.”

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.