Tuttum elinden, hadi gidiyoruz dedim.

Tam mırın kırın boy verdi ki .
anladım buyuk anneye gitmek istemedigini
Dallanip budaklanmaya adaydı ruhu

henuz kemiklesmeden
esnettim fidanı
Etik bir oyalama taktigi ile

“Park.park dedim..

“Parka gidelim.”
Durdu.

Başını bir kaç kez öne egip
Manayi salladı
Dil oturmadıgından jest ön plandaydi

Aslında büyük anneye gidiyorduk
Istemiyordu
Ama herkes bilir,
yola çıkmadan
niyeti fazla anlatırsan
Gidiş bozulur..

Parkla kandirıp
Büyükanneye götürmedim
Parka götürdüm.gerçekten..


Tahtarevalli, kaykayralli…
Ruhuna d’oya d’oya işledi.

Bankta bir tanidik vardı.

Uslu uslu kıpırdamayan saat gibi
cansız oturuyordu..
gözleri dönüyordu canlı canlı
zamanı tutamıyordu içinden.


Ehli keyif. Bir tanıdik
Zamanla arası gayet iyi.
Akşam üstleriyle anlaşmalı.
Selam dedim
Elimle kalp emojili

Ciddiyetle yaklaşmadım.
Yaklaşılmaz zaten.
Ehli keyif insanlar bilir
Saat niye yavaşlar o vakit..


Paydostur.
Mesai bitmiştir.
Yayilma saatidir.
Ona ciddiyet yaklaşamaz
Fazla kacarsa
Tuzu kacmis yemek gibi susar.
Kurur..dili
Van Gölüne döner
batırmaz seni
ama fazla durmanada de izin vermez.
.sustum.
..

Salıncak boş.
Saat çalışıyor.
Ama herkes aynı yönde bakmıyor.du..

sezilince akmaya başliyor yaşam
Tarif edildikçe köşeleniyor...

Sonuç itibari ile

büyükanne bu duruma sevindi
Cocuk
Park oldu mu? Oldu.. dedi
Güvendemiyim mi? Evet.
Kandirıldim mı hayır..
Kendi karariyla
Büyukannesine koştuk.
Adeta

Hayatin sekeriyle üzumlü kek yedik..
Çay saatinde

Bazen varmak dolanarak olur
Kimse gücenmedi
Biri neden sormuyor
Diğeri nedene cevap vermedi...