Sahilde, denizin küçük yaz dalgaları
kırlangıç kanatlıydı
kısa bir ürperişle yükseliyordu.

Eski bir şehir gibi azdı insan sayisı
Kahvenin tadı kendi dilindendi.

Saat aceleci değildi öyle…


İnce ince siniyordu yaz yağmuru,

gökyüzünün kalbine düşen
yarım bir nefes gibi

Ne tam elem, ne de sevinç
ikisinin arasında ıslanmış bir hisle
kalbinin ufkuna düşmüş bir gölge

sessiz bir nüfuz gibi.
Bana doğru büyüyordu

cümlenin yarisıydı söylenen
diğeri dudağının kıyısındaydi ..
Zaman
Yarım kalmış cümlelere
yarım kalmış valslere bakmaz
duygular tutup, getirir ve vurur kiyisina


İnce ince siniyordu yaz yağmuru,


kısa, ekşi bir serinlik gibi
ilk damlaları çağla tadında
dökülüyordu usul usul…


Ufuk bilinmez bir renkteydi
damlalar yarışıyor
biri telaşlı, biri ağır..
biri düşmeden önce tereddütlü…

Ve her şey, söylenmeyen o tek cümlede duruyordu...